Józef Tschernich (ur. 5 lutego 1879 w Trieście, zm. po 1941) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari

Życiorys Urodził się 5 lutego 1879 w Trieście, gdzie jego ojciec Jan pełnił służbę w 43 węgierskim pułku piechoty na stanowisku lekarza pułkowego. Jego matką była Antonina z domu Grund. Kształcił się w Austrii. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej i półtorej klasy szkoły realnej. Sześć następnych lat spędził w wojskowych szkołach realnych: niższej w St. Pölten, a później – wyższej w Mährisch Weißkirchen. Następnie ukończył Terezjańską Akademię Wojskową w Wiener Neustadt.

Po ukończeniu akademii został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 1 września 1899 i wcielony do 21 czeskiego pułku piechoty w Kutnej Horze (niem. Kuttenberg). Na porucznika awansował ze starszeństwem z 1 listopada 1904. W latach 1908–1909 pełnił służbę w 4 batalionie 21 pp, który był detaszowany w Trebinje, w Bośni i Hercegowinie. Od 1912 pełnił służbę w I batalionie 21 pp, który był detaszowany w Brczko na stanowisku komendanta oddziału karabinów maszynowych. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych monarchii austro-węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Na kapitana awansował ze starszeństwem z 1 maja 1913. W szeregach 21 pp walczył podczas I wojny światowej na froncie serbskim, włoskim (trzykrotnie), rosyjskim i rumuńskim. W 1914 w Serbii otrzymał ranę postrzałową w płuca. Latem 1916 na froncie rosyjskim w następstwie wybuchu ciężkiego granatu został przysypany i doznał „roztrzęsienia nerwów”, a jesienią tego roku na froncie rumuńskim został pchnięty bagnetem w pierś. Po kilkumiesięcznej chorobie został jako rekonwalescent przydzielony do Oddziału X Mobilizacyjnego c. k. Ministerstwa Wojny w Wiedniu.

18 marca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora ze starszeństwem od dnia 1 sierpnia 1918 i przydzielony z dniem 27 lutego 1919 do Dowództwa Grupy pułkownika Leona Berbeckiego w Rawie RuskiejDz. Rozk. Wojsk. Nr 37 z 3 kwietnia 1919, poz. 1177, 1182.. Później objął dowództwo odcinka Uhnów-Bełz. W 1920 został przeniesiony do mińskiego pułku strzelców na stanowisko dowódcy batalionu. Wyróżnił się w dniach 27 i 28 września 1920 w bitwie pod Lidą. 30 września 1920 dowódca pułku, podpułkownik Bronisław Adamowicz sporządził wniosek na odznaczenie Orderem Virtuti Militari, w którym napisał:

W październiku 1920 w czasie buntu Żeligowskiego i zajęcia Wilna dowodził mińskim pułkiem strzelców, w zastępstwie ppłk. Adamowicza, który przebywał na urlopie. Z dniem 31 października 1921 został przeniesiony do rezerwy „bez faktycznej przyczyny, a może dlatego, że rzeczywiście nie umiałem dobrze po polsku wysławiać się, jako urodzony i wychowany w Austrii”. W rezerwie został przydzielony do 86 pułku piechoty, a później 35 pułku piechoty w Łukowie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 21. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.

Po zwolnieniu z czynnej służby wyjechał do Czechosłowacji i zamieszkał w Jabloncu nad Nysą. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas w grupie oficerów „przebywających stale zagranicą”. 21 lutego 1933 wrócił do Polski i zamieszkał w Krakowie przy ul. Brodowicza 3 m. 4. Później przeprowadził się na ul. Gen. Bema 4. Cierpiał na chorobę Bürgera. Od 25 września 1939 do 15 czerwca 1941 był zatrudniony w krakowskich Tramwajach, w charakterze urzędnika.

Był żonaty, miał córkę Ewę (ur. 1929).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2303 – 15 marca 1921 austro-węgierskie Krzyż Rycerski Orderu Korony Żelaznej 3. klasy z dekoracją wojenną i mieczami Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Medal Pamiątkowy Bośniacko-Hercegowiński Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarsko-Królewskiej Terezjańskiej Akademii Szlacheckiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Trieście Kategoria:Ludzie związani z Jabloncem nad Nysą Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym Wojskowym Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym Bośniacko-Hercegowińskim Kategoria:Odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Oficerowie 86 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Uczestnicy buntu Lucjana Żeligowskiego Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Wojskowi związani z Krakowem Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Nieznana data śmierci