Bibiji Amrit Kaur (ur. 2 lutego 1887, zm. 6 lutego 1964) – indyjska polityk. Pierwsza kobieta na stanowisku ministerialnym w Indiach oraz wieloletnia asystentka Mahatmy Gandhiego. W 1947 roku Kobieta Roku tygodnika Time. W 1950 roku przewodnicząca Światowego Zgromadzenie Zdrowia.
Życiorys Amrit Kaur urodziła się 2 lutego 1889. Jej ojcem był Dorastała w chrześcijańskiej rodzinie królewskiej Kapurthali. Dorastała na terenie dzisiejszego dystryktu Kapurthala. Ukończyła szkołę średnią w Dorset w Wielkiej Brytanii. Ukończyła studia licencjackie na Uniwersytecie Oksfordzkim. W 1918 roku powróciła do Indii. Rozpoczęła korespondencję z Mahatmą Gandhim, jednak jej rodzice nie wyrazili zgody na zaangażowanie się przez nią politycznie, co uczyniła dopiero w 1930, po śmierci swojego ojca. mały|Mahatma Gandhi wraz z Amrit Kaur w 1945 roku W 1927 roku (według niektórych źródeł w 1926 roku) współzałożyła , organizację poświęconą walce o prawa kobiet. W 1929 roku przeprowadziła się do w Wardzie. Niedługo później została asystentką Mahatmy Gandhiego, funkcję tę pełniła do jego śmierci 17 lat później. W 1930 roku wzięła udział w marszu solnym, za co została aresztowana.
Pełniła funkcję prezeski Leprosy Association i Tuberculosis Association, zajmujących się odpowiednio ofiarami trądu i gruźlicy. Była również wiceprezeską indyjskiego oddziału Międzynarodowego Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. Współzałożyła i była pierwszą prezeską Indian Council for Child Welfare. Została nazwana kobietą roku 1947 przez tygodnik Time. W 1957 roku uzyskała doktorat honoris causa od Uniwersytetu Princeton.
Działalność polityczna W 1947 roku Jawaharlal Nehru, pierwszy premier Indii (właściwie Unii Indyjskiej), powołał ją na stanowisko ministerki zdrowia w swoim rządzie. Inną kandydatką była , jednak Kaur zwyciężyła dzięki wstawiennictwo Gandhiego. Została pierwszą osobą na tym stanowisku w historii niepodległych Indii oraz pierwszą kobietą na stanowisku ministerialnym w historii kraju. W 1950 roku była przewodniczącą Światowego Zgromadzenie Zdrowia. Funkcję ministerki pełniła do 1957 roku, do 1952 roku będąc jedyną kobietą w indyjskim rządzie. Była jedną z pomysłodawczyń i założycielek .
W 1952 i 1952 roku obejmowała stanowisko ministerki ds. komunikacji. Była jedną z niewielu kobiet zasiadających w (właściwie Unii Indyjskiej). Od 1957 do 1964 była członkinią Rajya Sabha, izby wyższej indyjskiego parlamentu federalnego.
Życie prywatne Zmarła 6 lutego 1964, w wieku 75 lat. Została pochowana zgodnie z tradycjami sikhizmu na brzegach rzeki Jamuny, mimo tego, że była chrześcijanką.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Oksfordzkiego Kategoria:Członkowie izb wyższych Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Indyjscy ministrowie Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1964