Dobrogost Szamotulski także Dobrogost Świdwa z Szamotuł (ur. nieznane, zm. między 13 III 1464 a 24 X 1465) – rycerz wielkopolski, który dowodził chorągwią w bitwie pod Grunwaldem, szlachcic herbu Nałęcz, podkomorzy kaliski, starosta generalny Wielkopolski, kasztelan poznański, opiekadlnik, tutor Wielkopolski.
Rodzina Był synem Saski i Sędziwoja Szamotulskiego. Był żonaty z Elżbietą, córką Dymitra z Goraja herbu Korczak. Miał czwórkę dzieci, synów: Jana, kasztelana poznańskiego Piotra oraz córki Beatrycze i Katarzynę .
Jego rodzeństwem byli Wincenty Szamotulski Świdwa, Katarzyna oraz opatka owieńska Krystyna.
Kariera polityczna Pełnił funkcje administracyjne w Koronie Królestwa Polskiego. Był podkomorzym kaliskim w latach 1423-1436, starostą generalnym Wielkopolski w latach 1430-1432, kasztelanem poznańskim w latach 1436-1450. Z tego stanowiska zrezygnował na rzecz swojego syna Piotra. Był także opiekadlnikiem, tutorem Wielkopolski.
Życiorys Na przełomie XIV i XV wieku odnotowany został w archiwalnych źródłach historycznych pochodzących z materiałów sądowych. W 1395 Dobrogost syn Sędziwoja Świdwy wspomniany został jako kapłan uwolniony wraz z ojcem od kar kościelnych, pod jakie popadli z powodu szkód wyrządzonych kantorowi poznańskiemu i biskupowi płockiemu Jakubowi z Korzkwi. Według historyków przyjęcie święceń kapłańskich uniemożliwiało powrót do stanu świeckiego oraz zawarcie małżeństwa, ale istnieje możliwość, że jednak uzyskał on dyspensę papieską lub, że użycie określenia „kapłan” w cytowanym dokumencie nie było ścisłe w odniesieniu do Dobrogosta.
W 1397 Dobrogost Świdwa odnotowany został jako właściciel Szamotuł. W 1404 wraz z bratem Wincentym Świdwą toczył proces z Wincentym Obrzyckim. W latach 1404-1406 Dobrogost toczył proces sądowy z Wincentym Obrzyckim, Bieniakiem Sierakowskim i Mikoszem Szczebiotem z Pożarowa, którzy ręczyli za niego wobec Ulryka von der Osten z Drezdenka (zwanego też Orlikiem) na 2000 kóp groszy. Dobrogost ustanowił jako pełnomocników Pietrasza z Wojnowa i Arkembolda z Orla. W latach 1404-1405 toczył on procesy sądowe: w 1404 z mieszczaninem poznańskim Andrkiem Poniczem o 12 grzywien, o 3 grzywny za łyżki i dwie grzywny za pancerz. W latach 1404-1405 miał sprawę sądową z Żydem Bieniaszem o 10 oraz o 24 grzywny. W 1405 wraz z Wojtkiem Bogatym mieszczaninem poznańskim procesował się o ojcowski dług 12 grzywien za sukno. W 1405 toczył sprawę z Żydami z Obornik o długi ojca i własne. W 1405 odparł roszczenia Żyda poznańskiego Markla o 50 grzywien.
W 1405 zawarł układ z królem Władysławem II Jagiełłą. Król Polski dał kiedyś jego ojcu, zmarłemu Sędziwojowi Szamotulskiemu, za jego wierne służby wsie Dąbrówka koło Obornik i Krosna koło Mosiny w zastaw za 200 grzywien, a potem Sędziwój oddał Dąbrówkę, a król miał mu wypłacić za nią 100 grzywien. Na poczet tej sumy Władysław II Jagiełło przejął długi, jakie Sędziwój zostawił u Żyda poznańskiego Arona. Wieś Krosna miał zaś Dobrogost posiadać aż do spłaty pozostałych 100 grzywien, które według historyków już w 1419 były w ręku in. posiadaczy. W 1405 biskup poznański oznajmił, że król Władysław Jagiełło uwolnił tegoż Dobrogosta od 100 grzywien długu u Żyda Abrahama. W 1405 król Władysław Jagiełło w układzie z Ulrykiem von der Osten zobowiązał się doprowadzić do ugody między nim a Kuszem z Gołańczy i Dobrogostem Szamotulskim.
W 1405 Dobrogost toczył proces z kasztelanem poznańskim Mościcem ze Stęszewa, który dowodził, że zawarł z ojcem Dobrogosta ugodę w sprawie posagu córki wojewody Sędziwoja, żony Mościca, najpewniej imieniem Katarzyna. W 1406 Dobrogost Szamotulski wraz z bratem Wincentym kupili od Bodzęty z Sołacza jego część Sołacza i część wsi Dalekie za 100 grzywien. W 1406 Dobrogost Szamotulski toczył proces z Niemierzą Kąsinowskim o Myszkowo.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Dobrogost Kategoria:Szlachta Korony Królestwa Polskiego Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Kasztelanowie poznańscy (Zjednoczone Królestwo Polskie) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-krzyżackiej 1409–1411 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w XV wieku