Cynegetis syriaca – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych i plemienia Epilachnini.
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1958 roku przez Leopolda Madera na łamach „Annalen des Naturhistorischen Museums in Wien” pod nazwą Subcoccinella syriaca. Jako miejsce typowe wskazano Akbés w Syrii. W 1983 roku Christian Duverger opisał z Iranu Cynegetis rapillyi, którego z omawianym taksonem zsynonimizował w 1985 roku Helmut Fürsch.
Chrząszcz o ciele długości od 3 do 3,5 mm i szerokości od 2,5 do 2,9 mm, w zarysie krótko-owalnym, silniej niż u podobnych owełnic wysklepionym, z wierzchu gęsto owłosionym, grubiej niż u owełnic punktowanym. Wierzch ciała jest ceglasty lub żółtobrązowy do brązowego z czarnym nakrapianiem. Na przedpleczu występować może do trzech kropek, na pokrywach zwykle jest ich po jedenaście w czterech poprzecznych szeregach, ale niektóre mogą się zlewać czy rozmywać. W przeciwieństwie do C. chinensis siódmy człon czułków jest wyraźnie podłużny. Aparat gębowy różni się do tego u C. impunctata przeciętnym stopniem sklerotyzacji żuwek wewnętrznych. W przeciwieństwie do tego ostatniego gatunku genitalia samca mają wyraźnie krótsze od środkowego płata fallobazy paramery oraz nierozdwojone na szczycie prącie.
Gatunek palearktyczny, znany z anatolijskiej części Turcji, Syrii oraz Iranu.
Przypisy
Kategoria:Biedronkowate Kategoria:Chrząszcze Iranu Kategoria:Chrząszcze Syrii Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1958 roku