Mirra sosnówka (Myrrha octodecimguttata) – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych. Zamieszkuje krainę palearktyczną od Półwyspu Iberyjskiego i Makaronezji po Rosyjski Daleki Wschód. Bytuje wyłącznie na starszych, wyrośniętych sosnach.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza w dziesiątym wydaniu Systema Naturae pod nazwą Coccinella octodecimguttata. Miejsce typowe znajduje się w Szwecji. W 1846 roku Étienne Mulsant przeniósł go do rodzaju Myrrha, dla którego stanowi gatunek typowy.
Morfologia thumb|left|Imago w widoku bocznym Chrząszcz o ciele lekko przypłaszczonym, w zarysie owalnym, długości od 3,5 do 5 mm. Wierzch ciała miewa tło od rudego przez czerwonobrązowe do brunatnoczarnego; wzór na tym tle jest białawy do żółtawego. Na głowie wzór ten reprezentuje para plamek przy wewnętrznych brzegach oczu, a na przedpleczu para kanciastych plam przy tylnej krawędzi przed tarczką oraz para łukowych pasów przy brzegach bocznych i para kropek przy środku brzegu przedniego. Na pokrywach zwykle jest po osiem lub dziewięć jasnych plam, często rozlanych i rozmaicie połączonych, czasem słabo odciętych od tła. Czułki mają człon ósmy dłuższy niż szerszy, a człon dziewiąty u szczytu ukośnie ścięty. Buławki czułków są dość luźno zestawione. Tarczka jest dobrze widoczna. Wyrostek międzybiodrowy przedpiersia dysponuje dwoma żeberkami. Na przedniej krawędzi śródpiersia brak jest głębokiego wykrojenia. Episternity zatułowia są białe. Stopy mają pazurki z wykształconym zębem u nasady. Odwłok ma pierwszy z widocznych sternitów zaopatrzony w linie udowe (zabiodrowe) dochodzące tylko do połowy jego długości i tam kątowo zagięte.
Biologia i ekologia thumb|left|Larwa w widoku bocznym thumb|left|Poczwarka Owad ten zasiedla lasy iglaste i mieszane, torfowiska wysokie, parki i ogrody, przede wszystkim jednak lasy sosnowe. Jest gatunkiem stenotypowym, bytującym wyłącznie na dużych i starych sosnach, chętnie na rosnących na pobrzeżach lasu lub w niewielkich kępach. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są afidofagicznymi drapieżnikami żerującymi wyłącznie na sosnożernych mszycach.
Aktywne postacie dorosłe obserwuje się w warunkach środkowoeuropejskich od marca do października lub listopada. Żerują w koronach drzew i w sezonie wegetacyjnym jedynie sporadycznie zlatują niżej. Na zimowiska schodzą natomiast w dół pnia, często aż do jego podstawy i tam kryją się w szczelinach kory i pod nią. Często zimują gromadnie.
Rozprzestrzenienie Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Luksemburga, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Białorusi, Ukrainy, Węgier, Rumunii, Bułgarii, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Grecji oraz europejskiej części Rosji. W Afryce podawany jest z Wysp Kanaryjskich, Madery, Maroka, Algierii i Tunezji. W Azji notowany jest z Gruzji, Armenii, anatolijskiej części Turcji, Syrii, Izraela, syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Kazachstanu i Mongolii. W Algierii i Hiszpanii współwystępuje z M. thuriferae, natomiast w pozostałej części zasięgu jest jedynym przedstawicielem rodzaju.
Przypisy
Kategoria:Biedronkowate Kategoria:Chrząszcze Algierii Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Izraela Kategoria:Chrząszcze Makaronezji Kategoria:Chrząszcze Maroka Kategoria:Chrząszcze Mongolii Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Syrii Kategoria:Chrząszcze Tunezji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza