Plinio Martini (ur. 4 sierpnia 1923 w Cavergno, zm. 6 sierpnia 1979 tamże) – włoskojęzyczny pisarz szwajcarski.
Życiorys Plinio Martini uczęszczał do seminarium nauczycielskiego w Locarno (jego nauczycielami byli wówczas m.in Piero Bianconi i Guido Calgari). W 1943 roku uzyskał uprawnienia pedagogiczne i rozpoczął pracę w szkole w rodzinnym Cavergno. Potem nauczał również w szkole średniej w Cevio
Jego debiutem literackim był wydany w 1951 roku zbiór wierszy Paese così (Taka kraina). Pisał również powieści i opowiadania, uznanie zyskały zwłaszcza powieści Il fondo del sacco (Na dnie pamięci) z 1970 roku i Requiem per zia Domenica (Requiem dla ciotki Domeniki) z 1976 roku. Tworzył też teksty publicystyczne, które zostały opublikowane zbiorczo już po jego śmierci.
Wybrana twórczość Paese così (wiersze, 1951) Diario forse d'amore (wiersze, 1953) Storia di un camoscio (1956) Acchiappamosche e il maiale (1962) Il fondo del sacco (powieść, 1970) Le catene (wiersze, 1975) Requiem per zia Domenica (powieść, 1976) Delle streghe e d'altro (opowiadania, 1979) Nessuno ha pregato per noi (1999, zbiór tekstów z lat 1957-1977)
Przypisy
Kategoria:Szwajcarscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 1979