Coccinella miranda – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1864 roku przez Thomasa Vernona Wollastona.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 4 do 5,5 mm, w zarysie okrągławo-owalnym. Głowa jest czarna z dwiema białawymi do żółtawych plamkami na czole. Przedplecze jest połyskująco czarne z białawymi do jasnożółtych obrzeżeniami krawędzi bocznych, które w kątach przednich rozlewają się w dwie kwadratowawe plamki. Tarczka jest mała i czarna. Pokrywy miewają tło od bladożółtego przez żółte po pomarańczowe. Na tle tym występuje czarny wzór w postaci szerokiego, rozszerzonego tuż za tarczką pasa wzdłuż szwu oraz dwóch par łukowatych plam, czasem tylna z nich zlana jest z przednią, a czasem rozbita na trzy lub cztery małe kropki. Po bokach tarczki obecne są ponadto białawe rozjaśnienia. Odnóża są czarne.
Edeagus ma przysadzisty, znacznie dłuższy od paramer, w widoku brzusznym podługowato-pięciokątny, a widoku grzbietowym głęboko wykrojony element nasadowy, a prącie z półkoliście wygiętą, nieco sierpowatą częścią rurkowatą (u nasady rozszerzoną w owalny lub okrągły dysk), częścią przedwierzchołkową zaopatrzoną w jedną błoniastą nabrzmiałość po każdym boku, a ampułką końcową małą, dość pociągłą, w widoku bocznym z równoległobocznymi sklerytami wspierającymi. Grzbietowe żeberko prącia jest niewielkie i obecne tylko w części nasadowej. Genitalia samicy mają skąpo obrączkowaną spermatekę.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla łąki, murawy, polany, pastwiska, pobrzeża lasów, zarośla, ogrody oraz tereny ruderalne i miejskie. Larwy są drapieżnikami zjadającymi drobne owady o miękkim ciele, natomiast postacie dorosłe oprócz owadów żerują także na pyłku i spadzi.
Gatunek palearktyczny, endemiczny dla Wysp Kanaryjskich, podawany z Teneryfy, Gran Canarii, La Palmy i La Gomery.
Przypisy
Kategoria:Biedronkowate Kategoria:Chrząszcze Makaronezji Kategoria:Fauna endemiczna Wysp Kanaryjskich Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1864 roku