Grzesznicy (ang. Sinners) – amerykański film grozy typu Southern Gothic z 2025 w reżyserii Ryana Cooglera, zrealizowany na podstawie jego własnego scenariusza oraz wyprodukowany przez wytwórnię . Osadzony w 1932, opowiada historię braci bliźniaków Smokestack (podwójna rola Michaela B. Jordana), którzy powracają do Missisipi, by otworzyć bar dla czarnoskórej społeczności. Podczas przyjęcia z okazji jego otwarcia goście zostają zaatakowani przez wampiry. W rolach drugoplanowych występują między innymi Hailee Steinfeld, , Jack O’Connell, Wunmi Mosaku, , Omar Benson Miller i Delroy Lindo.
Jego światowa premiera odbyła się 3 kwietnia 2025 w Nowym Jorku. 18 kwietnia 2025 trafił na ekrany kin w dystrybucji Warner Bros. Pictures. Został pozytywnie odebrany przez krytyków filmowych, którzy chwalili w szczególności wizję Cooglera i muzykę Ludwiga Göranssona. Znalazł się w dziesiątkach najlepszych filmów roku Amerykańskiego Instytutu Filmowego i National Board of Review. Odniósł także sukces w box office, przynosząc około 370 milionów dolarów przychodu brutto. Na rynku amerykańsko-kanadyjskim jako pierwszy film oryginalny (nie będący adaptacją) od 8 lat przekroczył przychód 200 milionów dolarów.
Za sprawą 16 nominacji do Nagród Akademii Filmowej (Oscarów) ustanowił rekord największej liczby nominacji spośród wszystkich filmów w historii plebiscytu. Ostatecznie triumfował w 4 kategoriach, ustanawiając rekord największej liczby przegranych nominacji w historii Oscarów. Został także uhonorowany między innymi 3 Nagrodami Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA), 2 Złotymi Globami, 2 Actor Awards (w tym w kategorii ), za oraz rekordowymi 14 Czarnymi Szpulami.
Fabuła W 1932 bracia bliźniacy Elijah „Smoke” i Elias „Stack” Moore wracają do Clarksdale w Missisipi po latach spędzonych w Chicago. Dzięki pieniądzom zarobionym na działalności kryminalnej kupują tartak, w którym planują otworzyć bar dla czarnoskórej społeczności. Dołącza do nich młodszy kuzyn, Sammie, aspirujący muzyk bluesowy. Moore’owie zachęcają znajomych do pomocy przy lokalu. Pianista Delta Slim ma w nim grać na żywo, małżeństwo chińskiego pochodzenia, Grace i Bo Chow, ma pomagać przy dostawach, Cornbread ma pracować jako wykidajło, zaś praktykująca hoodoo żona Smoke’a, Annie, ma pracować w kuchni. Stack spotyka swoją byłą dziewczynę, Mary. Tymczasem wywodzący się z Irlandii wampir Remmick nawiązuje znajomość z dwoma członkami Ku Klux Klanu, których przemienia w wampiry.
Bracia Moore organizują w klubie przyjęcie z okazji otwarcia, podczas którego występuje Sammie. Remmick i jego wampiry proszą o możliwość wejścia, oferując swój występ, ale Smoke odmawia im wejścia. Mary wychodzi z lokalu, by z nimi porozmawiać. Zostaje zamieniona w wampira, po czym wraca do lokalu i atakuje Stacka. Annie dedukuje, że napastnicy są wampirami. Remmick zachęca organizatorów imprezy do przemienienia się w wampiry, dzięki czemu zyskaliby nieśmiertelność i wolność od prześladowań. Wywiązuje się walka pomiędzy Smokem i jego przyjaciółmi a wampirami, które zarażają kolejnych gości przyjęcia.
Obsada Michael B. Jordan jako bliźniacy Smokestack: Elijah „Smoke” Moore Elias „Stack” Moore Hailee Steinfeld jako Mary jako Samuel „Sammie” Moore / „Preacherboy” Buddy Guy jako starszy Sammie Jack O’Connell jako Remmick Wunmi Mosaku jako Annie jako Pearline Omar Benson Miller jako Cornbread Delroy Lindo jako Delta Slim jako Bert Lola Kirke jako Joan Li Jun Li jako Grace Chow Saul Williams jako Jedidiah Moore jako Bo Chow David Maldonado jako Hogwood Helena Hu jako Lisa Chow Andrene Ward-Hammond jako Ruthie jako Chayton Emonie Ellison jako Therise
Produkcja thumb|upright|Ryan Coogler, reżyser, scenarzysta i producent filmu, podczas Q&A z ekipą filmu (22 listopada 2025) W styczniu 2024 magazyn „The Hollywood Reporter” doniósł, że reżyser Ryan Coogler i aktor Michael B. Jordan współpracują nad wspólnym filmem, do którego Coogler napisał scenariusz. Miał on być pierwszym autorskim filmem Cooglera na podstawie własnego scenariusza, który wyprodukuje w ramach prowadzonej przez siebie wytwórni , a jego współproducentami będą i . W tym samym miesiącu portal Deadline Hollywood poinformował, że budżet ma wynieść 90 milionów dolarów, o prawa do dystrybucji filmu rywalizują wytwórnie Sony Pictures, Warner Bros. Pictures i Universal Pictures, a początek produkcji planowany jest na lato tego samego roku. W lutym 2024 prawa do dystrybucji kupiła wytwórnia Warner Bros. Pictures. Coogler otrzymał gwarancję otrzymania części pieniędzy z box office, możliwości zatwierdzenia finalnej wersji filmu oraz 25-letnie prawa autorskie. Choć początkowo wytwórnia Warner Bros. Picutres zatwierdziła budżet w wysokości 80 milionów dolarów, ostatecznie wyniósł on, według danych „The Hollywood Reporter”, 100 milionów dolarów.
W kwietniu 2024 media informowały o zaangażowanych członkach obsady. Dołączyli do niej: Jack O’Connell jako główny antagonista, Wunmi Mosaku jako partnerka bohatera granego przez Jordana, a także, w niesprecyzowanych rolach: Delroy Lindo, Omar Benson Miller, Hailee Steinfeld, Li Jun Li i Lola Kirke. W maju 2024 media doniosły, że do obsady dołączyli: , , i Christian Robinson. Piosenkarka Halsey zdradziła, że wzięła udział w castingu do roli postaci granej przez Steinfeld. Raper Machine Gun Kelly otrzymał zaproszenie na casting do roli, w którą ostatecznie wcielił się Dreimanis, jednak odmówił, bo nie czuł się komfortowo z używaniem słowa „nigger”.
Okres zdjęciowy rozpoczął się 14 kwietnia 2024 w Nowym Orleanie. Operatorem filmowym była . Kręciła na taśmie filmowej 65 mm, przy wykorzystaniu kamer IMAX i . Firma Kodak stworzyła specjalną wersję swojej taśmy 100D 5294 na potrzeby sceny osadzonej w retrospekcji. W filmie zostały wykorzystane wymiennie formaty obrazu 1.43:1 i 2.76:1.
Scenografem filmu była . W zaprezentowanym w filmie kościele zaprojektowała skrzyżowane belki, nawiązujące do gestu „Wakanda forever” z wyreżyserowanego przez Cooglera filmu Czarna Pantera (2018). Kostiumografem była . Część projektów stworzyła na potrzeby filmu Blade, ale ze względu na opóźnienia w jego produkcji, otrzymała od produkującej go wytwórni Marvel Studios zgodę na wykorzystanie ich w Grzesznikach.
Muzyka thumb|upright|Ludwig Göransson, kompozytor muzyki do filmu Kompozytorem muzyki do filmu był Ludwig Göransson. Opisał swoje zadanie jako osobiste i ambitne, stanowiące odbicie własnej ścieżki muzycznej. Inspirację stanowił dla niego blues, a podczas pracy nad muzyką grał ją na gitarze rezofonicznej marki . Według producentki filmu, , jego muzyka stanowiła hołd dla wujka Cooglera, Jamesa, który ukształował w nim osobiste przywiązanie do historii i kultury Missisipi. Coogler wysłał Göranssonowi nagrania z muzyką z lat 30. i lat 40., w tym Roberta Johnsona i Tommy’ego Johnsona. Muzykę do filmu wyprodukowała żona Göranssona, Serena, klasycznie wytrenowana wiolonczelistka.
Nagrania piosenek do filmu trwały pięć dni. Brali w nich udział muzycy bluesowi, w tym , , , Brittany Howard, Raphael Saadiq, , i Buddy Guy (który występuje w filmie). Część muzyki została zagrana na żywo na planie filmowym. Hailee Steinfeld napisała i nagrała na potrzeby filmu piosenkę „Dangerous”.
Ścieżka dźwiękowa do Grzeszników, zawierająca 22 utwory w wykonaniu obsady i muzyków bluesowych, została wydana 18 kwietnia 2025 nakładem wytwórni . Tego samego dnia nakładem Sony Classical ukazał się album z muzyką filmową. Uprzednio, 4 kwietnia 2025, odbyła się premiera zwiastującego ścieżkę dźwiękową singla „” w wykonaniu .
Dystrybucja W marcu 2024 data premiery filmu została wyznaczona na 7 marca 2025. W grudniu 2024 wytwórnia Warner Bros. Pictures poinformowała, że w związku z potrzebą dłuższej postprodukcji przeniosła jego premierę na 18 kwietnia 2025, zamieniając go datami z filmem . Zapowiedziała także, że film trafi do kin IMAX. Uroczysta premiera z udziałem obsady i ekipy odbyła się 3 kwietnia 2025 w kinie AMC przy w Nowym Jorku. Polska premiera kinowa odbyła się tego samego dnia co amerykańska.
W maju 2025 film był wyświetlany przez trzy dni w mieście Clarksdale, w którym osadzona jest jego akcja, a podczas pokazów obecny był Ryan Coogler. Ze względu na brak kin, był prezentowany w lokalnym audytorium. 19 czerwca 2025 film był wyświetlany z okazji święta Juneteenth po obniżonej cenie w kinach amerykańskiej sieci AMC.
3 czerwca 2025 rozpoczął dystrybucję cyfrową w sklepach i wypożyczalniach, zaś 8 lipca 2025 ukazał się na nośnikach domowych (Blu-ray i DVD). 4 lipca 2025 znalazł się globalnie w ofercie serwisu strumieniowego HBO Max. Poza wersją standardową, platforma udostępniła wersję z tłumaczeniem w Czarnym Amerykańskim Języku Migowym. Polski oddział serwisu wydał wersję z dubbingiem, niedostępną uprzednio w dystrybucji kinowej.
Odbiór Krytyczny W serwisie Rotten Tomatoes film osiągnął wynik 97% pozytywnych recenzji, agregator zebrał ich w sumie 429. Portal podsumował: „Porywające połączenie mistrzowskiego przedstawienia wizualnego i porywającej muzyki – pierwszy oryginalny przebój reżysera i scenarzysty Ryana Cooglera ujawnia pełnię możliwości jego niezwykłej wyobraźni”. W serwisie Metacritic film osiągnął wynik 84 w skali do 100, przy 55 recenzjach. Znalazł się w dziesiątkach najlepszych filmów roku Amerykańskiego Instytutu Filmowego i National Board of Review.
Krytycy filmowi chwalili wizję Cooglera i zdjęcia. A.A. Dowd z magazynu „Rolling Stone” ocenił, że reżyser „waha się szeroko i daleko poza granicami schematu franczyzy”, zaś Wendy Ide z „The Observer” napisał, iż „pewność siebie i wizja Cooglera spajają wszystko w całość”. z „The Washington Post” wskazała na „imponującą samoświadomość” Cooglera, ponadto pochwaliła występy Michaela B. Jordana, Wunmi Mosaku i . Peter Travers nazwał go w maju 2025 najlepszym dotąd filmem roku.
Krytycy w szczególności chwalili muzykę filmową Ludwiga Göranssona. z portalu napisał: „To nie pierwszy raz, kiedy ścieżka dźwiękowa Ludwiga Göranssona jest nierozerwalnie związana z fakturą filmu Ryana Cooglera, ale Grzesznicy zaczynają się od słów kogoś mówiącego o muzyce «tak czystej, że potrafi przebić zasłonę między życiem a śmiercią, przeszłością a przyszłością», a następnie pokazuje nam dokładnie, jak to brzmi”. Mae Abdulbaki z serwisu oceniła: „Sama muzyka, od piosenek granych przez bohaterów po ścieżkę dźwiękową skomponowaną przez Ludwiga Göranssona, przenosi film na zupełnie inny poziom”. z czasopisma „Los Angeles Times” określiła muzykę jako „coś, czego nigdy tego nie słyszałeś, a jednak wydaje się, że pochodzi z głębi naszej popkulturowej duszy”. David Rooney z „The Hollywood Reporter”, napisał że muzyka i bluesowe piosenki „łączą się w całość, dając odurzający efekt”. Zachary Barnes z „The Wall Street Journal” określił muzykę jako „dźwięczny cud interpolacji przekraczającej granice gatunków”.
Niektórzy krytycy wyrazili opinię, że pierwsza część filmu, bardziej osadzona w rzeczywistości, jest lepsza od części drugiej ze zjawiskami nadprzyrodzonymi. Barnes napisał, że filmu nie udało się spiąć tematycznie, a „wyobraźnia pana Cooglera pozostaje ograniczona konwencjami Marveldomu”. z czasopisma „Christianity Today” napisała, że film „opowiada szczerze o krwiożerczym wypaczeniu religii w Stanach Zjednoczonych. Ale ci sami mieszkańcy plantacji, którzy cierpieli z powodu hipokryzji, znali uzdrowiciela, który dawał radość, rodzącą duchy, które zrodziły bluesa”.
z czasopisma „The New Yorker” przyznał mu pierwsze miejsce w rankingu najlepszych filmów 2025. W czerwcu 2025 portal przyznał mu miejsce 65. na liście najlepszych dotychczasowych filmów lat 20. XXI wieku. W lipcu 2025 magazyn „The Hollywood Reporter” zamieścił go na 16. miejscu rankingu 25 najlepszych horrorów XXI wieku.
Komercyjny
Według danych portalu Box Office Mojo, film przyniósł przychód brutto w wysokości 370 050 303 dolarów amerykańskich, z czego 279 989 632 na rynku amerykańsko-kanadyjskim.