Chileanoscopus – rodzaj pluskwiaków z rodziny bezrąbkowatych i podrodziny Eurymelinae. Obejmuje siedem opisanych gatunków. Wszystkie są endemitami Chile.
Morfologia Pluskwiaki o głównie brązowawym ubarwieniu, przy czym głowa i przedplecze mają brązowe do ciemnobrązowych znaki, śródplecze brązową do ciemnobrązowej plamę trójkątną u podstawy, tarczka brązowy dysk, a epimeryty śródtułowia są czarne.
Głowa ma ciemię pomarszczone, pośrodkowo nieco krótsze niż przy oczach, twarz szerszą niż dłuższą i pozbawioną szczecinek przyległych do brzegów oczu, przyoczka umieszczone bliżej linii środkowej niż oczu, boczne bruzdy czołowe wyraźne, ale nie osiągające przyoczek, szerokie płytki szczękowe oraz lekko wklęśnięte boczne brzegi policzków. Przedustek najszerszy jest przed szczytem i wykracza poza wierzchołki policzków. Długa kłujka sięga w spoczynku aż do tylnych bioder.
Przedplecze cechuje się wypukłą krawędzią przednią, krótkimi krawędziami bocznymi i lekko wklęśniętą krawędzią tylną, a jego długość jest mniejsza niż śródplecza i tarczki mierzonych razem. Przednie skrzydła mają żyłki brązowe z białawym nakrapianiem. W ich użyłkowaniu występują dwie komórki przedwierzchołkowe (radialno-medialna pierwsza i medialno-kubitalna pierwsza) oraz cztery komórki wierzchołkowe. Udo przedniej pary ma bardzo krótkie i delikatne szczecinki przednio-grzbietowe i tylno-grzbietowe, a szczecinki przednio- i tylno-brzuszne długie i delikatne, w dosiebnej połowie rzadkie, a w odsiebnej połowie gęste. Przednia goleń ma szczecinki przednio- i tylno-brzuszne delikatne w połowie dosiebnej, a długie i grube w połowie odsiebnej. Na tylnym udzie znajdują się trzy wierzchołkowe szczecinki makroskopowe. Tylna goleń ma 8 szczecinek w szeregu przednio-grzbietowym, 9 lub 10 w przednio-brzusznym i do 13 do 15 w tylno-grzbietowym. Tylna stopa dysponuje na nasadowym członie trzema patellae.
Genitalia samca mają pygofor o zaokrąglonej krawędzi doogonowej i zaopatrzonej w dogrzbietowo skierowany płat przedni krawędzi grzbietowej. Długi, zaostrzony wyrostek tuby analnej sięga prawie do brzusznej krawędzi pygoforu. Y-kształtną konektywę cechuje wzdłużny, pośrodkowy kil. Stylus w widoku bocznym ma wierzchołkową połowę szeroką, a na szczycie dwa płaty. Boczne powierzchnie przedszczytowej części stylusa gęsto porastają szczecinki. Uproszczonej budowy edeagus ma smukły trzon, rozwiniętą apodemę grzbietową i przedwierzchołkowo umieszczony gonopor. Płytka subgenitalna jest w widoku bocznym tak długa jak pygofor, odsiebnie rozszerzona, o porośniętych gęstymi, delikatnymi szczecinkami krawędziach grzbietowej i brzusznej.
Genitalia samicy cechują się wyciągniętą i pośrodku wklęśniętą tylną krawędzią siódmego sternitu odwłoka, szeroką, dogrzbietowo zakrzywioną, w wierzchołkowej połowie drobno rowkowaną i na szczycie zaostrzoną pierwszą walwulą oraz szeroką, wyprostowaną i w wierzchołkowej połowie wyposażoną w od 18 do 20 nieregularnych ząbków grzbietowych drugą walwulą.
Rozprzestrzenienie Rodzaj neotropikalny, endemiczny dla Chile.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzili w 1969 roku P.H. Freytag i W.P. Morrison na łamach „Entomological News”. Nazwa rodzajowa to połączenie „Chile” i nazwy innego rodzaju, Idioscopus. Gatunkiem typowym wyznaczyli opisanego w tej samej publikacji Ch. hamulus. Do końca drugiej dekady XX wieku klasyfikowany był w podrodzinie Idiocerinae. W 2020 roku Xue Qingquan, Christopher H. Dietrich i Zhang Yalin przenieśli go na podstawie wyników morfologiczno-molekularnych analiz filogenetycznych do nowego plemienia Chileanoscopini w podrodzinie Eurymelinae. W wynikach tych zajął on pozycję siostrzaną dla rodzaju Wiloatma.
Do rodzaju tego zalicza się siedem opisanych gatunków:
Chileanoscopus ancorus Freytag et Morrison, 1969 Chileanoscopus cognatus (Spinola, 1852) Chileanoscopus dorsalis (Blanchard, 1852) Chileanoscopus hamulus Freytag et Morrison, 1969 Chileanoscopus hichinsi (Heller, 1969) Chileanoscopus repandus Freytag et Morrison, 1969 Chileanoscopus serrulatus Xue, McKamey et Zhang, 2017
Przypisy
Kategoria:Bezrąbkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1969 roku