Kopamerra divergens – gatunek pluskwiaka z rodziny bezrąbkowatych i podrodziny Eurymelinae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1975 roku przez Michaela D. Webba na łamach „Journal of the Entomological Society of Southern Africa” pod nazwą Idiocerus divergens. Jako miejsce typowe wskazano Salazar w Angoli. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie „rozbieżna”. W 1983 roku omawiany gatunek przeniesiony został przez Michaela D. Webba do nowego rodzaju Kopamerra.
Morfologia Piewik o ciele długości od 4,7 do 5,3 mm.
Głowa jest szersza od przedplecza, szagrynowana, bladożółtozielona ze słomkowym dołem twarzy oraz z trzema podłużnymi, pomarańczowymi łatkami, z przodu połączonymi poprzeczną przepaską pomarańczowej barwy oraz z dwoma kolejnymi poprzecznymi przepaskami pomarańczowej barwy między ciemnobrązowymi z żółtym podbarwieniem oczami. Boczne szwy czołowe dochodzą do przyoczek. Wydłużony przedustek ma wklęsłe brzegi boczne. Płytki szczękowe są na całej długości szeroko oddzielone od krawędzi twarzy.
Przedplecze jest około dwuipółkrotnie dłuższe od ciemienia, szagrynowane, bladożółtozielone z trzema pomarańczowymi kropkami na przedzie i czterema w tyle. Tarczka jest tak długa jak samo przedplecze razem wzięte, biaława z żółtobrązowymi kątami przednimi i środkiem połowy tylnej. Przednie skrzydła są przezroczyste, brązowo przydymione, z białymi i ciemnobrązowymi znakami. Spód tułowia jest słomkowy. Odnóża mają kolor bladożółty.
Odwłok samca ma grzbietowe apodemy smukłe, a brzuszne szerokie. Dziesiąty segment jest w widoku grzbietowym podkowiasty, a w bocznym ku tyłowi coraz szerszy. Krótki pygofor dysponuje dwoma małymi wyrostkami na brzegach tylno-bocznych oraz przednimi apodemami o U-kształtnym wspólnym brzegu grzbietowym. Płytka subgenitalna jest szpatułkowata i dogrzbietowo zakrzywiona w widoku bocznym, szersza u szczytu niż u K. bifurcata. Szeroko V-kształtna konektywa ma niski kil pośrodkowo-grzbietowy. Wydłużony stylus ma stopowaty, dogrzbietowo zagięty wierzchołek i mały płat boczny. Trzon edeagusa jest w widoku bocznym wydłużony, w nasadowych ⅔ rozszerzający się, a dalej kątowo ku górze zgięty i ku bocznie ściętemu szczytowi zwężony; po bokach trzonu w pobliżu wierzchołka osadzona jest para rozbieżnych, dobrzusznie skierowanych wyrostków, każdy z małą wypustką dodatkową. Gonopor zaczyna się przy zgięciu trzonu. Nasadowa apodema edeagusa jest bocznie ścieśniona.
Rozprzestrzenienie Owad afrotropikalny, endemiczny dla Angoli.
Przypisy
Kategoria:Bezrąbkowate Kategoria:Pluskwiaki Angoli Kategoria:Fauna endemiczna Angoli Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1975 roku