Kopamerra sparsa – gatunek pluskwiaka z rodziny bezrąbkowatych i podrodziny Eurymelinae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1975 roku przez Michaela D. Webba na łamach „Journal of the Entomological Society of Southern Africa” pod nazwą Idiocerus sparsus. Jako miejsce typowe wskazano Samaru w Zairze w Nigerii. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie „rozproszona”. W 1983 roku omawiany gatunek przeniesiony został przez Michaela D. Webba do nowego rodzaju Kopamerra.
Morfologia Piewik o ciele długości od 4,3 do 5,9 mm.
Głowa jest szersza od przedplecza, szagrynowana, bladosłomkowa z ciemnobrązowymi znakami na twarzy oraz z pomarańczowymi znakami na ciemieniu. Boczne szwy czołowe dochodzą do przyoczek. Wydłużony przedustek ma wklęsłe brzegi boczne. Płytki szczękowe są na całej długości szeroko oddzielone od krawędzi twarzy.
Przedplecze jest około dwuipółkrotnie dłuższe od ciemienia, szagrynowane, bladosłomkowe z ciemnobrązowym wzorem. Tarczka jest tak długa jak samo przedplecze, również bladosłomkowa z ciemnobrązowym wzorem. Przednie skrzydła są przezroczyste, brązowo przydymione, z białym nakrapianiem na ciemnych żyłkach. Odnóża i spód tułowia mają kolor bladosłomkowy.
Odwłok samca ma grzbietowe apodemy smukłe, a brzuszne szerokie. Dziesiąty segment ma wierzchołki w widoku bocznym rozwidlone i niezbieżne ku środkowi. Krótki pygofor dysponuje dwoma małymi wyrostkami na brzegach tylno-bocznych oraz przednimi apodemami o głęboko V-kształtnym wspólnym brzegu grzbietowym. Płytka subgenitalna jest szpatułkowata i dogrzbietowo zakrzywiona w widoku bocznym, szersza u szczytu niż u K. bifurcata. Szeroko V-kształtna konektywa ma niski kil pośrodkowo-grzbietowy. Wydłużony stylus ma stopowaty, dogrzbietowo zagięty wierzchołek i stosunkowo duży płat boczny. Trzon edeagusa jest w widoku bocznym wydłużony, zwężający się ku górze zgiętemu i zaokrąglonemu szczytowi; po bokach trzonu osadzone są dwa wyrostki, grzbietowy wyrasta blisko szczytu trzonu i jest skierowany dobrzusznie, a tylny wyrasta blisko środka długości trzonu, jest czterokrotnie dłuższy od poprzedniego i zakrzywiony najpierw dobrzusznie, a potem ku tyłowi. Gonopor zaczyna się w połowie odległości między tymi wyrostkami. Nasadowa apodema edeagusa jest bocznie ścieśniona.
Rozprzestrzenienie Owad afrotropikalny, znany z Gambii, Nigerii i Czadu.
Przypisy
Kategoria:Bezrąbkowate Kategoria:Pluskwiaki Czadu Kategoria:Pluskwiaki Gambii Kategoria:Pluskwiaki Nigerii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1975 roku