Afrius – rodzaj pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych, rodziny tarczówkowatych i podrodziny Asopinae.
Morfologia Pluskwiaki o ciele w zarysie owalnym do podługowato-pięciokątnego, długości od 8,7 do 13,2 mm.
Głowa jest jednorodnie punktowana. Długość płytek żuwaczkowych nie odbiega zbytnio od ich szerokości, a ich krawędzie są proste do lekko esowatych. Przyoczka leżą prawie na wysokości tylnych krawędzi oczu złożonych. Osadzone na częściowo widocznych z góry i zaostrzonych guzkach pięcioczłonowe czułki porośnięte są cienkimi szczecinkami, które największą gęstość osiągają na członie czwartym i piątym. Gruba kłujka sięga w spoczynku do tylnego brzegu zapiersia.
Sześciokątne przedplecze ma wklęsły brzeg przedni, esowate i w przedniej połowie powrębiane brzegi boczne oraz wyciągnięte w małe kolce kąty tylne. Na jego wierzchu biegnie od przedniej do tylnej krawędzi słabe, niepunktowane żeberko. Sięgająca do wysokości środka piątych segmentów listewek brzeżnych odwłoka tarczka również ma słabe, niepunktowane żeberko podłużne. Półpokrywy mają przykrywki dłuższe od tarczki i jednorodnie punktowane, a zakrywki wystające poza tylny koniec odwłoka. Spód tułowia porastają cienkie szczecinki. Na przedpiersiu znajduje się słabo zaznaczone żeberko, na śródpiersiu żeberko prostokątne i wyniesione. Ewaporatoria wąsko otaczają ujścia gruczołów zapachowych i zachodzą na mezopleury.
Odwłok ma zaokrąglone tylno-boczne kąty sternitów. Genitalia samca cechuje miskowaty pygofor o wklęsłej, słabo pośrodku wyniesionej krawędzi grzbietowej, zaokrąglonych kątach tylno-bocznych i lekko wklęśniętej krawędzi brzusznej z pośrodkowym wykrojeniem w widoku tylnym. Rurkowaty, dobrzusznie skierowany segment dziesiąty ma pośrodkowe żeberko. Falloteka podzielona jest na podstawę i kubkowatą tarczę tekalną. Okrągły otwór nasadowy wzmacniają płytki. W widoku bocznym wezyka ma kształt kija do golfa; wyposażona jest w dwie nici, pomiędzy którymi biegnie przewód nasienny zakończony wtórnym gonoporem. Parzyste, ku tyłowi skierowane płaty koniunktywalne mają kulistawy kształt.
Rozprzestrzenienie Przedstawiciele rodzaju występują głównie w krainie etiopskiej, w tym w Jemenie poza kontynentem afrykańskim, ale także w krainie madagaskarskiej oraz na Wyspach Kanaryjskich w krainie palearktycznej.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1870 roku przez Carla Ståla jako podrodzaj w obrębie rodzaju Cimex. Do rangi odrębnego rodzaju wynieśli go w 1893 roku Lucien François Lethierry i Guillaume Severin. W 1907 roku Henri Schouteden wyznaczył Asopus figuratus jego gatunkiem typowym oraz wprowadził w obrębie tego rodzaju podrodzaj Subafrius. W 2019 roku rewizji rodzaju dokonali Talita Roell, Valérie A. Lemaitre i Michael D. Webb.
Do rodzaju zalicza się trzy opisane gatunki: podrodzaj: Afrius (Subafrius) Schouteden, 1907 Afrius flavirostrum (Signoret, 1861) podrodzaj: Afrius (Afrius) Afrius purpureus (Westwood, 1837) Afrius kolleri Schouteden, 1911
Przypisy
Kategoria:Tarczówkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1870 roku