Konektywa (, l.mn. connectivae) – zesklerotyzowany element samczych genitaliów u pluskwiaków z grupy równoskrzydłych.
Konektywa jest sklerytem fallobazy. U miodówek łączy się ona z nasadą szczypiec, a u mączlików z nasadą stylików (stylusów).
U piewików łączy ona edeagus (właściwy narząd kopulacyjny) ze stylusami, czyli specyficzną formą paramer. Generalnie ma ona postać systemu podłużnych i poprzecznych beleczek. Najczęściej jest Y-kształtna, T-kształtna lub trapezowata. Przednie ramiona konektywy mogą być nieobecne lub wykształcone, o różnej długości; bywają zbieżne, równoległe lub rozbieżne, czasem rozbieżne u nasady i zbieżne u szczytu, a nawet tworzące pętlę. Oprócz ramion na przedzie znajdować się może płat środkowy. Oprócz ramion przednich obecne mogą być ramiona tylne i wówczas konektywa ma np. kształt przekroju dwuteownika. Na powierzchni konektywy wykształcony bywa pośrodkowy kil tylno-grzbietowy (), którego obecność wiązać się może z uformowaniem wcisku na jej trzonie. Występować mogą na niej również parafizy. Zdarza się, że trzon konektywy oddzielony jest w formę osobnego sklerytu, jak np. u rodzaju Ciminius. Konektywa może być przyrośnięta do edeagusa, jak ma to miejsce u rodzaju Goniagnathus czy Deltocephalini. Może być też niewyodrębniona, reprezentowana jedynie jako nabrzmiałość fallobazy przy podstawie edeagusa. Konektywy i stylusów brak zupełnie u piewikowatych.
Przypisy
Kategoria:Męski układ rozrodczy stawonogów