Regiment piechoty koronnej Mikołaja Abrahamowicza – oddział koronny autoramentu cudzoziemskiego wojska I Rzeczypospolitej pierwszej połowy XVII wieku (okresu wojny smoleńskiej).
Formowania i zmiany organizacyjne W pierwszej połowie XVII wieku w armii I Rzeczypospolitej zaczęto na większą skalę tworzyć oddziały autoramentu cudzoziemskiego. Jego podstawę stanowiła piechota w swojej masie organizowana według wzorów niemieckich i zwana potocznie „ludem ognistym”. Podstawową jednostką organizacyjną i taktyczną piechoty był regiment. Na jego czele stał szef regimentu – pułkownik (oberszter). Regiment formowany był systemem wolnego bębna Składał się ze sztabu i kilku rot z małą primaplaną. Podstawową jednostka obrachunkową była porcja.
W XVII wieku wojska Rzeczypospolitej prowadziły działania wojenne na kilku frontach. Walczyły z wojskami szwedzkimi, powstańcami Chmielnickiego, Tatarami Chanatu Krymskiego, Imperium Osmańskim i Carstwem Moskiewskim.
W odsieczy smoleńskiej 1633 roku wziął udział regiment piechoty Mikołaja Abrahamowicza. Posiadał on w swojej strukturze 4 roty i liczył 600 porcji.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Regimenty piesze koronne Kategoria:Regimenty autoramentu cudzoziemskiego Kategoria:Piechota wojsk zaciężnych Kategoria:Piechota koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1632–1634) Kategoria:Oddziały I Rzeczypospolitej biorące udział w odsieczy smoleńskiej Kategoria:Abramowiczowie herbu Jastrzębiec odmienny