Łucja Kossakowska, również jako Henryka Łucja Głowacka-Kossakowska (ur. 1 stycznia 1928 w Błoniu, zm. 10 lutego 2026) – polska scenografka.
Łączniczka w Powstaniu warszawskim (pseudonim„ Iga”). Absolwentka Wydziału Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (dyplom w 1955 w klasie prof. Władysława Daszewskiego). W latach 1951–1962 pracowała w Teatrze Narodowym w Warszawie jako asystentka scenografa a w latach 1962–1971 jako scenograf. Od 1970 była scenografem w Warszawskiej Operze Kameralnej. Współpracowała również m.in. z Teatrem Współczesnym w Warszawie, Teatrem im. Stefana Jaracza w Łodzi, Teatrem Ludowym w Nowej Hucie, Teatrem Ateneum w Warszawie, Teatrem Muzycznym w Gdyni, Teatrem Wielkim w Łodzi, Teatrem Polskim w Warszawie, Teatrem Polskim we Wrocławiu, Teatrem Polskim w Bydgoszczy, Teatrem im. Wiliama Horzycy w Toruniu, Teatrem Muzycznym w Lublinie, Teatrem im. Juliusza Osterwy w Lublinie, Teatrem Powszechnym w Warszawie, Operą Nova w Bydgoszczy, Operą na Zamku w Szczecinie. Jej prace scenograficzne były pokazywane w ramach Wystaw Współczesnej Scenografii Polskiej w Oslo 1971 i w Tokio 1979 oraz na Quadriennale w Pradze 1961 i 1971.
Była członkinią Związku Artystów Scen Polskich i Związku Polskich Artystów Plastyków. Założyła Sekcję Scenografów ZASP-u.
Nagrody i odznaczenia 1973: Złoty Krzyż Zasługi 1985: XI Opolskie Konfrontacje Teatralne, nagroda za scenografię do spektaklu Śluby panieńskie Aleksandra Fredry w Teatrze Polskim w Warszawie 2012: Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Przypisy
Kategoria:Polscy scenografowie teatralni Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Kategoria:Ludzie urodzeni w Błoniu Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2026