Leon Mikołajczak (ur. 7 lub 9 kwietnia 1894 w Śremie, zm. 26 stycznia 1942 w Poznaniu) – polski ekonomista i prawnik, prezydent-elekt Gniezna (1934, nie objął urzędu), uczestnik konspiracji podczas II wojny światowej, Okręgowy Delegat Delegatury Rządu na Kraj Poznań (1941).
Życiorys Urodził się jako jedno z trojga dzieci piekarza Stanisława i Marianny z domu Wapnisiak. Uczył się w gimnazjum w Śremie, skąd został wyrzucony ze względu na udział w strajku szkolnym z 1907. Zdał następnie maturę w III Gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie. Studiował prawo i ekonomię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie i Uniwersytecie Warszawskim, ostatecznie ukończył studia na Uniwersytecie Poznańskim. Podczas nauki działał w Korporacji Akademickiej Hermesia, został jej filistrem honorowym i autorem hymnu. Brał udział w powstaniu wielkopolskim, współorganizował wizytę Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu w 1918. Pracował w Banku Spółek Zarobkowych, gdzie doszedł od szeregowegp stanowiska do funkcji dyrektora. Był także wykładowcą Wyższej Szkoły Handlowej w Poznaniu i dyrektorem finansowym Powszechnej Wystawy Krajowej z 1929. Na pewien czas wyjechał do Warszawy, zajmował stanowisko dyrektorskie w wydawnictwie „Rzeczpospolita”. 5 maja 1934 wybrany prezydentem Gniezna w ramach kompromisu środowisk opozycji antysanacyjnej, jednak jego wyboru nie zatwierdziło Ministerstwo Spraw Wewnętrznych (stanowisko objął komisarz Stanisław Wrzaliński). Autor co najmniej jednej książki.
Podczas II wojny światowej zaangażował się w konspirację, związany kolejno z Organizacja Ziem Zachodnich „Ojczyzna” i podziemnym Stronnictwem Pracy. 26 sierpnia 1941 wybrany Okręgowym Delegatem Rządu w Poznaniu przez Porozumienie Stronnictw Politycznych, stanowisko objął 9 września po aresztowaniu p.o. Delegata Jana Wojkiewicza. Już 21 grudnia 1941 został aresztowany przez Niemców, trafił kolejno do więzień Gestapo w Domu Żołnierza w Poznaniu i Fortu VII w Poznaniu. Zmarł z wycieńczenia w wyniku stosowanych tortur, nigdy nie został pochowany.
Od 1923 był żonaty z Haliną z domu Sroczyńską. Mieli dwóch synów, Zbigniewa (dziennikarza sportowego, działacza społecznego) i Lecha.
Upamiętnienie Został upamiętniony tablicą na Kościele Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego w Poznaniu.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Poznańskiego Kategoria:Członkowie konspiracyjnego Stronnictwa Pracy Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Wiejskiej RP Wici Kategoria:Delegaci okręgowi Delegatury Rządu na Kraj Kategoria:Ludzie urodzeni w Śremie Kategoria:Ludzie związani z bankowością w Polsce Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Ofiary KL Posen Kategoria:Polscy ekonomiści Kategoria:Polscy korporanci Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Uczestnicy strajków szkolnych w zaborze pruskim Kategoria:Więźniowie więzienia Gestapo w Domu Żołnierza w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1942