Zofia Hołub z domu Stramska (ur. 14 lipca 1927, zm. 17 kwietnia 2021) – polska Sprawiedliwa wśród Narodów Świata.
Wychowała się w Białej Krynicy na Wołyniu. Aby uniknąć śmierci ze strony nacjonalistów ukraińskich (znajomy Ukrainiec ostrzegł rodzinę przed atakiem, jednak ich dom spłonął), wprowadziła się do mieszkania w Radziwiłłowie; tam znalazła żydowskie dziecko (Inkę Kagan; w dorosłym życiu – Sabina Halper) i podjęła nad nim opiekę. Później przekazała dziewczynkę na wychowanie rodzinie Rostropowiczów.
Po wojnie podjęła pracę w przemyskim szpitalu. Następnie przez Żary trafiła do Stargardu; pracowała początkowo przy produkcji krawieckiej, później zaś wykonywała prace biurowe (m.in w księgowości). Na emeryturę przeszła w 1981 roku.
Wyszła za mąż za Czesława Hołuba, żołnierza AK oraz WiN.
Za uratowanie Żydówki z Holokaustu otrzymała w 2002 roku tytuł Sprawiedliwej wśród Narodów Świata, a w 2019 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Historia życia Zofii Hołub została przedstawiona w książce Zosia z Wołynia, napisanej przez jej wnuka Mateusza Madejskiego i opublikowanej w 2020 roku.
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani ze Stargardem Kategoria:Ocalali z ludobójstw Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Polscy księgowi Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2021