Stanisław Liszka (ur. 20 lipca 1894 w Nowym Sączu, zm. 21 września 1939 w Modlinie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Andrzeja i Marii z Mrozów urodzony 20 lipca 1894 w Nowym Sączu.

W czasie I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Służył w II batalionie 1 pułku piechoty. Ranny, przed marcem 1915 superarbitrowany w Kętach i skierowany do szpitala. Po rekonwalescencji służył w 5 pułku piechoty. 29 kwietnia 1917 wymieniony w spisie podoficerów i żołnierzy 5 pp dla Komendy LP. Był wówczas przydzielony do 2 kompanii I batalionu pułku.

Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. 17 lipca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich, pełniący służbę w 5 pułku piechoty Legionów, został mianowany z dniem 1 lipca 1919 podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 80 z 26 lipca 1919, poz. 2715..

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 5 pp Leg. w garnizonie Wilno. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 3. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 3. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu 1929 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 77. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1931 został przeniesiony do 30 pułku piechoty w Warszawie na stanowisko obwodowego komendanta Przysposobienia Wojskowego. W marcu 1932 został przeniesiony do 83 pułku piechoty w Kobryniu na stanowisko dowódcy batalionu. W czerwcu 1933 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1939 pełnił służbę w Państwowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Warszawie na stanowisku szefa Wydziału Ogólno-Organizacyjnego Komendy Junackich Hufców Pracy. Mieszkał w stolicy przy ul. Ludnej 5.

W czasie kampanii wrześniowej walczył jako dowódca III batalionu 62 pułk piechoty. 17 września 1939 pod Brochowem, w trakcie bitwy nad Bzurą, został ciężko ranny. Zmarł cztery dni później w szpitalu w Modlinie, w następstwie odniesionej rany. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C27, rząd 4, grób 4).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari – 16 lutego 1921 Krzyż Niepodległości – 13 kwietnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1936 „za zasługi w służbie wojskowej” Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Dowódcy batalionów 62 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Kwatermistrzowie 83 Pułku Strzelców Poleskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Sączu Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 5 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie 30 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polegli w kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy bitwy nad Bzurą (1939) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Żołnierze 5 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1914–1917)