Karol Chmielewski (ur. 2 listopada 1789 w Puznowicach w obwodzie siedleckim, zm. 11 maja 1831 pod Lubartowem) – weteran wojen napoleońskich, uczestnik powstania listopadowego, oficer kawaleriiR. Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 1 Warszawa 1995, s. 291..
Życiorys Karierę wojskową rozpoczął w 1806 w 2 pułku ułanów Księstwa Warszawskiego w stopniu podporucznika. 19 lipca 1808 otrzymał dymisję. Lecz 5 maja 1809 wszedł ponownie do 2 pułku jako porucznik. 1 września 1809 awansował na kapitana. Walczył w kampaniach: 1807, 1809 i 1812–1814. Brał udział m.in. w takich bitwach jak: pod Raszynem, nad Berezyną czy Lipskiem. W starciach pod Serockiem i Zatorami odniósł rany (od lancy i kuli karabinowej). Z kolei pod Jedlińskiem został raniony pałaszem w głowę.
Po upadku Napoleona wstąpił do nowo utworzonej armii Królestwa Kongresowego. 13 lutego 1815 rozpoczął służbę w 1 pułku strzelców konnych. 24 kwietnia 1818 awansowany na majora. 15 lipca 1824 został podpułkownikiem.
Po wybuchu powstania otrzymał awans na pułkownika 25 lutego 1831. Walczył pod Grochowem, Seroczynem, Białołęką. Jako dowódca 1 pułku strzelców konnych zginął od kuli armatniej pod Lubartowem.
Odznaczenia 1 listopada 1810 – krzyż złoty nr 2199 14 lipca 1813 – Legia Honorowa nr 38514 1830 – znak honorowy za 20 lat nieskazitelnej służby oficerskiej
Przypisy
Bibliografia Bielecki Robert, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 1, Warszawa 1995.
Kategoria:Uczestnicy wojen napoleońskich Kategoria:Powstańcy listopadowi Kategoria:Oficerowie kawalerii Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Oficerowie kawalerii Królestwa Kongresowego Kategoria:Polegli w powstaniu listopadowym Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Lipskiem 1813 (strona francuska) Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Raszynem 1809 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1789 Kategoria:Zmarli w 1831