Ludwik Chmielewski (ur. 7 stycznia 1788 w Brusznie w powiecie inowrocławskim) – weteran wojen napoleońskich, powstaniec listopadowy, oficer kawaleriiR. Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 1, Warszawa 1995, s. 291..
Życiorys Karierę wojskową rozpoczął w grudniu 1806 w 4 pułku piechoty jako podporucznik. 14 września 1813 przeniesiony do szwoleżerów gwardii, a następnie do eklekierów gwardii (1 stycznia 1814). Walczył w kampaniach: 1807, 1809 oraz 1812-14. Uczestniczył m.in. w takich bitwach jak: pod Frydlandem, Smoleńskiem, nad Berezyną czy pod Lipskiem. Pod Smoleńskiem został raniony w lewe biodro.
Po upadku Napoleona wstąpił do armii Królestwa Kongresowego. Początkowo służył od 4 lutego 1815 w 4 pułku strzelców pieszych. Następnie trafił do 4 pułku ułanów (22 lutego 1815). Od 15 lipca 1816 został adiutantem generała Weyssenhoffa. Jednak 21 lutego 1819 powrócił do 4 pułku ułanów. 11 kwietnia 1819 jako majora władze wojskowe skierowały go do 3 pułku ułanów. 24 maja 1829 otrzymał awans na podpułkownika. Po wybuchu powstania od 6 marca 1831 pełnił funkcję dowódcy 3 pułku ułanów. Następnie odesłano go do rezerwy jazdy. Po upadku powstania stawił się przed Komisją Rządową Wojny i ponowił przysięgę wierności carowi.
Odznaczenia 1830 – znak honorowy za 20 lat nieskazitelnej służby oficerskiej
Przypisy
Bibliografia Bielecki Robert, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 1, Warszawa 1995.
Kategoria:Urodzeni w 1788 Kategoria:Uczestnicy wojen napoleońskich Kategoria:Oficerowie kawalerii Królestwa Kongresowego Kategoria:Powstańcy listopadowi Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Lipskiem 1813 (strona francuska) Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Smoleńskiem 1812 (strona francuska)