Angiola Minella Molinari (ur. 3 lutego 1920 w Turynie, zm. 12 marca 1988 tamże) – włoska polityczka. Jedna z pierwszych kobiet zasiadających w Parlamencie Włoch.
Życiorys Angiola Minella Molinari urodziła się 3 lutego 1920 w Turynie. Jej ojciec zmarł w wyniku faszystowskiego ataku gdy była dzieckiem. Ukończyła Liceo D’Azeglio, jedną z najlepszych szkół w mieście. W trakcie II wojny światowej działała w ramach Międzynarodowego Czerwonego Krzyża. Po zakończeniu wojny została członkinią komitetu centralnego Włoskiej Partii Komunistycznej.
Mieszkała w Berlin, gdzie od 1955 roku pełniła funkcję sekretarz generalnej międzynarodowej federacji demokratyczna kobiet.
Działalność polityczna Z powodzeniem kandydowała w , uzyskując mandat do (Konstytuanty) z ramienia Włoskiej Partii Komunistycznej. Została jedną z pierwszych kobiet wybranych do Parlamentu Włoch. Mandat objęła 25 czerwca 1946. W Zgromadzeniu zasiadała do 31 stycznia 1948. Zasiadała w pierwszej i trzeciej kadencji Izby Deputowanych Włoch. W 1963 roku została wybrana do Senatu kraju, gdzie zasiadała do 1972 roku.
Życie prywatne i śmierć Jej mężem był Pietro Molinari, pobrali się niedługo po zakończeniu II wojny światowej. Zmarła 12 marca 1988 w Turynie.
Przypisy
Kategoria:Działacze Włoskiej Partii Komunistycznej Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Zmarli w 1988