Momo Kapor, właśc. Momčilo Momo Kapor (ur. 8 kwietnia 1937 w Sarajewie, zm. 3 marca 2010 w Belgradzie) – jugosłowiański pisarz i malarz, pochodzenia serbskiego.
Życiorys Był synem urzędnika bankowego Gojko Kapora i jego żony Bojany z d. Velimirović. 13 kwietnia 1941 w czasie niemieckiego bombardowania Sarajewa stracił babkę i matkę, która uratowała mu życie, zasłaniając go własnym ciałem. Po zakończeniu wojny z obozu jenieckiego w Niemczech powrócił ojciec Momo i on podjął decyzję o przeprowadzce rodziny do Belgradu. W 1961 Momo ukończył studia z zakresu malarstwa w Akademii Sztuk w Belgradzie, w klasie Nedeljko Gvozdenovicia. Mimo uzyskania dyplomu z malarstwa, więcej czasu poświęcał na pisanie. Początkowo pisał opowiadania, z czasem także powieści i scenariusze filmowe i telewizyjne.
Swoje obrazy Kapor wystawiał w Stanach Zjednoczonych, Szwajcarii, w Niemczech i we Francji. Zmarł na chorobę nowotworową krtani i został pochowany na Nowym Cmentarzu w Belgradzie.
Był członkiem Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk.
Twórczość 1975: Foliranti 1976: Provincijalac 1977: Ada 1977: Lanjski snegovi 1978: Hej, nisam ti to pričala 1978: Zoe 1978: Beleške jedne Ane (hronika u 26 glava) 1979: Skitam i pričam: putopisni dnevnik 1980: 101 priča 1981: Una: ljubavni roman 1982: Onda 1983: Sentimentalno vaspitanje 1984: Knjiga žalbi 1990: 011-Istok-Zapad 1990: Halo, Beograd 1992: Dama skitnica i off priče 1992: Zelena čoja Montenegra 1992: Blokada 011 1994: 100 nedelja blokade 1995: Lero – kralj leptira 1995: Poslednji let za Sarajevo 1996: Hronika izgubljenog grada 1996: Od sedam do tri 1997: Smrt ne boli: priče iz poslednjeg rata 1997: Najbolje godine i druge priče 2001: Ivana 2001: Od istog pisca 2002: Legenda o Taboru 2003: Sanja
Tłumaczenia Momo Kapora na język polski 1979: Zapiski pewnej Anny, tł. Hanna Kirchner, Wyd. Wydawnictwo „Nasza Księgarnia” 1981: Udawacze, tł. Hanna Kirchner, Wydawnictwo Literackie 1989: Zoe, tł. Marta Osmólska, wyd. Czytelnik 1990: Od siódmej do trzeciej, tł. Jan Hahn, Wydawnictwo Łódzkie 2001: Blokada Belgradu, tł. Elżbieta Ćirlić, Wyd. Dialog 2011: Wtedy, tł. Teresa Sikorska, "Tygiel kultury" 2011/7-9, s. 59-61.
Życie prywatne Był dwukrotnie żonaty. W 1964 poślubił Anę Pjerotić, z którą miał dwie córki (Ana, Jelena). W 1988 rozwiódł się z Aną i poślubił Ljiljanę Todorović.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk w Belgradzie Kategoria:Serbscy pisarze Kategoria:Jugosłowiańscy malarze Kategoria:Jugosłowiańscy pisarze Kategoria:Członkowie Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk Kategoria:Serbscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 2010 Kategoria:Ludzie urodzeni w Sarajewie Kategoria:Zmarli na choroby nowotworowe