thumb|Spadochroniarze z 22 Samodzielnej Kompanii Spadochronowej ze swoją maskotką „Pegasus” w bazie RAF Harwell w Berkshire, przygotowujący się do operacji Tonga, 5 czerwca 1944 thumb|Kontroler USAF ocenia potencjalną strefę zrzutu pomocy humanitarnej drogą powietrzną w ramach w Port-au-Prince na Haiti, 19 stycznia 2010 Pathfinder – wyspecjalizowany żołnierz, który zostaje wysłany lub zrzucony na miejsce akcji w celu utworzenia i obsługi stref zrzutu, stref odbioru i lądowisk dla śmigłowców w ramach operacji powietrznodesantowych, operacji zaopatrzenia lotniczego lub innych operacji powietrznych wspierających jednostki naziemne.
Funkcja pathfindera pojawiła się po raz pierwszy w czasie II wojny światowej, kiedy określano w ten sposób żołnierzy alianckich wojsk powietrznodesantowych, zrzucanych jako pierwsi na obszar operacji (np. Husky, Avalanche, Overlord, Market Garden, Varsity) w celu oznaczenia planowanych stref zrzutu przy użyciu radiolatarni, które miały naprowadzać formacje samolotów transportowych przenoszących główne siły desantowe. Odegrali także znaczącą rolę przy naprowadzaniu zrzutów zaopatrzenia dla oblężonego Bastogne. Pomimo dość niezadowalającej skuteczności tych działań (m.im. z powodu niskiego stopnia rozwoju ówczesnej technologii wojskowej) doświadczenia z użyciem pathfinderów podczas II wojny światowej okazały się bardzo ważne dla wypracowania koncepcji skutecznego wykorzystywania ich roli we współczesnych siłach zbrojnych.
Jest to jedna z najbardziej wymagających funkcji w wojsku – ok. 50–60% kandydatów do tej specjalizacji nie przechodzi szkolenia.
Przypisy
Kategoria:Wojska powietrznodesantowe