Jan VII Langer OCist. (ur. jako , 21 kwietnia 1740 w Świdnicy – zm. 31 stycznia 1800 w Krzeszowie) – duchowny rzymskokatolicki, 48. opat cysterskiego opactwa w Krzeszowie, sprawujący ten urząd w latach 1797–1800Heimatbuch des Kreises Landeshut i. Schl., hrsg. von E. Kunick, Landeshut (dzisiejsza Kamienna Góra) 1929, s. 414..
Życiorys Urodził się w Świdnicy jako syn muzyka instrumentalisty Antoniego Langera oraz Justyny z domu Windlin. Do krzeszowskiego klasztoru wstąpił – za zgodą władz państwowych – 28 grudnia 1761 roku. Sakrament święceń przyjął 1767 rokuA. Rose, Kloster Grüssau, Stuttgart und Aalen 1974, s. 150-152.. W początkowym okresie życia zakonnego był w opactwie kantorarem oraz refektariuszem. Następnie podjął pracę duszpasterską jako kapelan w Starych Bogaczowicach i Chełmsku Śląskim. Od 1776 roku przez kilka lat piastował urząd subprzeora, by w połowie lat 80. XVIII wieku objąć probostwo w Lubawce. W latach 1787–1788 zarządzał dobrami zamkowymi w Bolkowie (rezydując w Sędzisławiu), a 21 marca 1792 roku powierzono mu przełożeństwo Cieplicach. Już podczas elekcji w 1787 roku był rozważany jako jeden z głównych kandydatów na urząd opata, jednak ze względu na stan zdrowia odmówił wówczas przyjęcia tej godności. Na zwierzchnika klasztoru w Krzeszowie został wybrany 14 listopada 1797 roku. Wyboru dokonano jednogłośnie (unanimi voto), gdy pełnił on urząd przeora w Cieplicach. 4 grudnia 1797 roku król pruski Fryderyk Wilhelm III zatwierdził tę decyzję. Oficjalne objęcie władzy nad opactwem odbyło się 14 stycznia 1798 roku pod przewodnictwem opata Konstantyna II z Henrykowa. Dopełnieniem procesu objęcia stanowiska była uroczysta benedykcja, która miała miejsce 28 października 1798 roku w Krzeszowie, w święto Apostołów Szymona i Judy; ceremonii przewodniczył wrocławski biskup pomocniczy Emanuel Schimonsky. W 1798 roku opat Johannes uczestniczył w wydarzeniach politycznych i kościelnych, reprezentując – z polecenia wikariatu generalnego we Wrocławiu – śląskie klasztory cystersów, karmelitów i dominikanów podczas hołdu dziedzicznego dla króla Fryderyka Wilhelma III, który odbył się 7 lipca 1798 roku w Berlinie. Zmarł niespodziewanie 31 stycznia 1800 roku. W przekazach źródłowych przyczynę śmierci wiązano z nagłym pęknięciem wewnętrznego wrzodu, choć w przekazach pojawia się także informacja o udarzeK. Michalik, Krzeszów - Dom Łaski Maryi, Krzeszów 2018, s. 22.. Uroczysty pogrzeb odbył się 3 lutego 1800 roku. Obrzędom przewodniczył przeor klasztorny, natomiast mszę żałobną odprawił kanonik i archiprezbiter George Weber z Kamiennej Góry. Opat został zapamiętany jako ab omnibus defletus – „opłakiwany przez wszystkich”.
Przypisy
Bibliografia Heimatbuch des Kreises Landeshut i. Schl., hrsg. E. Kunick, Landeshut (Kamienna Góra) 1929. Michalik K., Krzeszów – Dom Łaski Maryi, Krzeszów 2018. Rose A., Kloster Grüssau, Stuttgart und Aalen 1974.
Kategoria:Cystersi (biografie) Kategoria:Urodzeni w 1740 Kategoria:Zmarli w 1800 Kategoria:Krzeszów (województwo dolnośląskie) Kategoria:Ludzie urodzeni w Świdnicy