Ignacy Zachariasiewicz, także Zacharjasiewicz (ur. 16 maja 1889 we Lwowie, zm. 20–22 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski działacz niepodległościowy, urzędnik państwowy, oficer rezerwy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Bolesława i Zofii Henryki z Tomanków urodzony 16 maja 1889 we Lwowie. Po ukończeniu gimnazjum w rodzinnym mieście przez dwa lata studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego. W 1909 został członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich, a w 1913 przeniósł się do Związku Strzeleckiego. Pracował jako urzędnik w c. k. Dyrekcji Kolei Państwowych we Lwowie.
16 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 4 kompanii I batalionu 1 pułku piechoty. W październiku 1914 w bitwie pod Laskami został ranny w nogę i rękę. Po wyleczeniu wrócił do macierzystego pułku, został przydzielony do 2 kompanii. 1 lipca 1915 pod Tarłowem został kontuzjowany. Do 8 sierpnia leczył się w szpitalu fabryki cygar w Krakowie, a do 22 września 1915 w klinice prof. Jana Piltza. 12 października 1915 został przydzielony do Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego w Piotrkowie. 23 listopada 1915 został awansowany na plutonowego, a 3 sierpnia 1916 na sierżanta. Służył w Centralnym Urzędzie Ewidencyjnym Departamentu Wojskowego NKN. 8 lutego 1917 był odnotowany w Administracji Wydawnictw Dep. Wojsk. NKN i przedstawiony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. 15 marca 1917 został przeniesiony do Krajowego Inspektoratu Zaciągu do Wojska Polskiego. 1 kwietnia 1917 został mianowany chorążym kancelaryjnym. Od 15 maja 1917 był komisarzem werbunkowym w Sosnowcu, a 18 czerwca odkomenderowany na Kurs Wyszkolenia w Zambrowie. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) służył w Polskim Korpusie Posiłkowym. Od 10 września 1917 uczestniczył w kursie Szkoły Oficerskiej w Bolechowie i Przemyślu. Po bitwie pod Rarańczą (15-16 lutego 1918) został i internowany przez Austriaków, a następnie wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front włoski. Zdemobilizowany w Trieście, wrócił 30 października 1918 do Lwowa.
Od 4 do 22 listopada 1918 brał udział w obronie Lwowa jako komendant kompanii sztabowej II Odcinka. 20 stycznia 1919 został mianowany podporucznikiem. Dowodził plutonem w 39 pułku piechoty. Reklamowany z wojska przez Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej pracował jako referent, a następnie naczelnik kancelarii. 1 października 1919 został przeniesiony do rezerwy. 23 sierpnia 1920 zgłosił się do służby w 21 pułku piechoty i został wyznaczony na stanowisko dowódcy 2 kompanii. 19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. 1 czerwca 1921 pozostawał nadal w służbie w 21 pp. Z dniem 25 października 1921 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 21 pp. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1044. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”.
Po zwolnieniu z wojska pracował jako kierownik ekspozytury Urzędu Emigracyjnego, a następnie kierownik Urzędu Pośrednictwa Pracy przy wojewodzie warszawskim. Poza tym pełnił funkcję przewodniczącego Zarządu Obwodowego Funduszu Bezrobocia. W 1930 przeniósł się do Krakowa, gdzie został radcą w Urzędzie Wojewódzkim Krakowskim. Równocześnie zarobkował jako komisarz Ubezpieczalni Społecznej. Był członkiem Związku Legionistów Polskich, pełnił w nim funkcję wiceprezesa Zarządu Okręgu Krakowskiego oraz przewodniczącego komisji gospodarczej i przewodniczącego Koła 1 pułku piechoty Legionów Polskich.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie NKWD w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista nr 035/4 z 16 kwietnia 1940). Między 20 a 22 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
Był żonaty z Ireną z Gautierów, z którą miał syna Krzysztofa, architekta w Stanach Zjednoczonych.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 18 października 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 11 listopada 1937 „za zasługi w służbie państwowej”. Krzyż Walecznych czterokrotnie (po raz pierwszy „za czyny orężne w bojach byłego 1 pp Leg.”) Złoty Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Kampanii Wrześniowej – pośmiertnie 1 stycznia 1986.
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Członkowie Związku Legionistów Polskich Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 21 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie 39 Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich Kategoria:Oficerowie kancelaryjni Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Oficerowie Polskiego Korpusu Posiłkowego Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Laskami i Anielinem 1914 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Urzędnicy terytorialnej administracji rządowej II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich