Jan Kazimierz Włodarski (ur. 24 listopada 1931 we wsi Czermno, zm. 1 grudnia 2014) – polski oficer mechanik okrętowy I klasy, profesor zwyczajny nauk technicznych, prorektor i rektor Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni.
Życiorys Ukończył w 1945 r. szkołę podstawową w rodzinnej miejscowości. Po ukończeniu ogólnokształcącej szkoły średniej, w 1949 r. wstąpił do Szkoły Jungów, a następnie został uczniem Wydziału Mechanicznego Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni, którą w 1952 r. ukończył z wyróżnieniem. Pracował w gdyńskiej Remontowej Obsłudze Statków, jako motorzysta, jednocześnie podjął studia na Wydziale Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej. W listopadzie 1952 r. przeniósł się do pracy w Szkole Budowy Okrętów przy Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, gdzie początkowo był konstruktorem, a następnie kierownikiem technicznym warsztatów szkolnych i nauczycielem mechanizmów okrętowych. W latach 1955–1956 pracował w Biurze Konstrukcyjnym Taboru Morskiego w Gdańsku na stanowisku starszego konstruktora. Po ukończeniu studiów inżynierskich na Politechnice Gdańskiej, w lipcu 1956 r. został asystentem maszynowym w załogach pływających Polskich Linii Oceanicznych. W 1963 r. uzyskał dyplom mechanika okrętowego I klasy i otrzymał stanowisko starszego mechanika. W listopadzie 1966 r. przeszedł do Inspektoratu Technicznego PLO na stanowisko starszego inspektora technicznego, w latach 1968–1973 r. kierował Działem Nadzoru Technicznego. Jako I mechanik (od stycznia 1962 r.) pływał na statkach: MS „Dzierżyński”, SS „Marchlewski”, MS „Głogów”, MT „Beskidy”. W latach 1968–1971 był okresowo starszym mechanikiem na MS „Batory” i TSS „Stefan Batory”.
W 1966 r. rozpoczął studia magisterskie na Wydziale Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej, które ukończył w 1970 r., uzyskując dyplom magistra inżyniera mechanika budownictwa okrętowego, specjalność maszyny i siłownie okrętowe. 20 stycznia 1976 r. otrzymał stopień naukowy doktora nauk technicznych, nadany przez Radę Naukową Instytutu Maszyn Przepływowych Polskiej Akademii Nauk. W 1990 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk technicznych, w 1991 r. – profesora zwyczajnego.
Od 1968 r. pracował w Wyższej Szkole Morskiej w Gdyni początkowo jako wykładowca kontraktowy dochodzący przedmiotów mechanizmy okrętowe oraz parowe turbiny okrętowe, a od 1973 do 1990 r. na stanowisku docenta kontraktowego w Instytucie Technicznej Eksploatacji Siłowni Okrętowych (ITESO) WSM. W 1975 r. stworzył w ITESO zespół naukowo-badawczy zajmujący się m.in. rozwiązywaniem problemów węzłowych i centralnych w zakresie eksploatacji maszyn okrętowych. Był kierownikiem Zakładu Silników Okrętowych (1974–1997), prorektorem ds. praktyk WSM (1973–1975), prorektorem ds. badań naukowych WSM (1975–1981, 1987–1990) oraz p.o. rektora WSM (od 1 października do 30 listopada 1989 r.).
Prowadził wykłady z przedmiotów okrętowe silniki spalinowe, a także eksploatacja maszyn okrętowych na studiach dziennych. Opracował podręczniki wielokrotnie wznawiane przez wydawnictwo uczelni. Autor artykułów i komunikatów naukowych w polskich i zagranicznych wydawnictwach, wypromowanych 5 doktorów, opracował też 3 patenty i ponad 90 ekspertyz technicznych.
Prowadził wykłady w uczelniach zagranicznych: Technishe Hochschule Bremerhaven (1981), Shanghai Maritime Institute (1987).
Był członkiem Sekcji Podstaw i Eksploatacji Komitetu Budowy Maszyn PAN (od 1976), Komisji Eksploatacji Rady Głównej NOT (1978–1980), Gdańskiego Towarzystwa Naukowego (od 1979), World Maritime University (Board of Governors) Malmö (1989–1991), Komitetu Budowy Maszyn PAN (1990–1996), Polskiego Towarzystwa Tribologicznego (od 1992), Polskiego Towarzystwa Diagnostyki Technicznej (od 1993), Komisji Problemowej Motoryzacji PAN (1994–1999), Polskiego Towarzystwa Naukowego Silników Spalinowych (od 2003). W latach 1974–2001 był ławnikiem Odwoławczej Izby Morskiej w Gdyni przy Sądzie Wojewódzkim w Gdańsku. W 1981 był członkiem założycielem Stowarzyszenia Starszych Mechaników Morskich.
Zmarł 1 grudnia 2014 r., pochowany na cmentarzu Witomińskim (sektor 51-31-4).
Publikacje (wybór) Tłokowe silniki spalinowe - procesy trybologiczne, 1982 Eksploatacja maszyn okrętowych - tarcie i zużycie, 1993 Safety of Transport of Liquefied Gases on Tankers, 1994 Stany eksploatacyjne okrętowych silników spalinowych, 1998 Bezpieczeństwo operacji ładunkowych na zbiornikowcach, 2001 Uszkodzenia łożysk okrętowych silników spalinowych, 2003
Źródło:.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2001) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1987) Złoty Krzyż Zasługi (1980) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1985) Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel RP” (1990) Medal im. Profesora Stefana Ziemby (1996) Źródło:.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Gdańskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Witomińskim w Gdyni Kategoria:Prorektorzy Uniwersytetu Morskiego w Gdyni Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2014