Raisa Achmatowa (, ur. 13 grudnia 1928 w Groznym, zm. 29 stycznia 1992) – radziecka i czeczeńska poetka.
Życiorys Pochodziła z rodziny robotniczej. Ukończyła szkołę pedagogiczną w Groznym w 1943 roku. Została deportowana wraz z rodziną do Azji Środkowej w 1944 roku. Pracowała jako nauczycielka w Kazachstanie w latach 1946–1956, pracowała tamże w kolektywie. Zajmowała się następnie dziennikarstwem. Od 1958 roku studiowała w Instytucie Literacki imienia A.M. Gorkiego w Gorkim.
Należała do Związku Pisarzy ZSRR od 1959 roku, przewodniczyła Związkowi Pisarzy Czeczeńskiej Autonomicznej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Angażowała się znacznie w życie publiczne, dużo podróżowała w latach 70. i 90. XX wieku w ramach delegacji. Była aktywną członkinią Radzieckiego Komitetu Obrony Pokoju w okresie zimnej wojny.
Nagrody i odznaczenia Order „Znak Honoru” Order Przyjaźni Narodów tytuł: Narodnaja poetiessa Czeczeno-Inguszetii
Twórczość Pisała w języku czeczeńskim i rosyjskim. Publikowała od 1957 roku, pierwsza jej książka ukazała się w 1958 roku. Wydała około 30 zbiorów poezji. Tworzyła poezję liryczną, posługiwała się skoncentrowaną formą, włączała do swoich tekstów przekaz ideologiczny i dydaktyczny. Poruszała w swej twórczości przemianę duchowości kobiet z gór, niegdyś skrępowanych szariatem i adatami, a także ukazywała wątki miłosne, rodzinne czy przyjaźń. Była jedną z pierwszych czeczeńskich poetek, w której twórczości pojawiły się wątki kobiecej cielesności. Jej utwory znalazły się antologii światowej poezji Voix de Femmes francuskiego wydawnictwa Turquoise, razem z Czeczenką . Jej utwory wydawano na Białorusi, w Czechosłowacji, Hiszpanii, Indiach, Niemczech, Ukrainie, Wielkiej Brytanii.
Wybrane publikacje Chomie riespublika (, 1958, po czeczeńsku) Biej mnie, wietier, w lico (, 1959, po rosyjsku) Idu k tiebie (, 1960, po rosyjsku) Trudnaja lubow´ (, 1963, po rosyjsku) Otkrowienije (, 1964, po rosyjsku) Łunnoj tropoju (, 1968) Izbrannaja lirika (, 1970) Bud´tie sczatliwy (, 1972) Dobrota (, 1973) Miednyj listopad (, 1974) Pojuszczaja czinara (, 1976) Pieriewał (, 1977) Ożydanije (, 1988) Wdochnowienije (, 1989) Kraj lubwi (, 2009)
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Absolwenci Instytutu Literackiego im. M. Gorkiego w Moskwie Kategoria:Ludzie urodzeni w Groznym Kategoria:Radzieccy poeci Kategoria:Czeczeńscy poeci Kategoria:Ludzie związani z Kazachstanem Kategoria:Członkowie Związku Pisarzy ZSRR Kategoria:Poeci XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 1992