Gösta Erik Sundqvist (ur. 17 maja 1957 w Espoo, zm. 16 sierpnia 2003 tamże) – fiński muzyk, komik radiowy i producent muzyczny. Był głównym wokalistą zespołu Leevi and the Leavings od jego powstania pod koniec lat 70. aż do swojej śmierci; skomponował, napisał teksty i zaaranżował każdą piosenkę wydaną przez grupęIlkka Mattila, Gösta Sundqvist, Muusikko s. 17.5.1957 k. 16.8.2003, Helsingin Sanomat, 16 sierpnia 2003.. W 1996 otrzymał prestiżową fińską nagrodę im. Juhy Vainio (Juha Vainio -palkinto) za twórczość tekściarskąSäveltäjät ja Sanoittajat Elvis ry, Pomus.net [dostęp 2010-07-28].. Sundqvist systematycznie unikał rozgłosu: Leevi and the Leavings nigdy nie ruszyli w trasę koncertową i dali tylko jeden publiczny występ pod własną nazwą, podczas fińskich preselekcji do Konkursu Piosenki Eurowizji w 1981. Od 1996 całkowicie przestał udzielać wywiadów i w dużej mierze wycofał się z życia publicznegoJuha Partanen, Cyrano ja hullu koira: Nuoruusvuosia Leevi and the Leavingsin Gösta Sundqvistin kanssa: Muistelma. Espoo: Mediakasvo, 2006. ISBN 952-92-0973-8.Seppo Bruun et al., Jee jee jee: Suomalaisen rockin historia, s. 357..

Oprócz pracy z Leevi and the Leavings, Sundqvist napisał wszystkie piosenki dla fikcyjnego artysty Aarne Tenkanena (w tę rolę wcielał się dziennikarz radiowy Kai Järvinen), używając serii pseudonimówJukka Lindfors, Aarne Tenkanen, Elävä arkisto, Yleisradio.. Stworzył także kilka długoletnich radiowych seriali komediowych dla Yleisradio (Yle), w tym Tietokoneenkorjauskurssi („Kurs naprawy komputerów”), Belgialaisia kirjauutuuksia („Belgijskie nowości książkowe”) oraz najsłynniejszy z nich – Koe-eläinpuisto („Park zwierząt doświadczalnych”)Koe-eläinpuisto, YleX, Yleisradio..

Wczesne lata Sundqvist urodził się w Espoo 17 maja 1957, a swoje najmłodsze lata spędził w Helsinkach. W 1964 jego rodzina przeprowadziła się do dzielnicy Westend w Espoo. Uczęszczał do szkoły podstawowej w Olari, a później do Etelä-Espoon yhteiskoulu. Na początku lat 70. trenował piłkę nożną w klubie Tapiolan Honka w starszych grupach wiekowych. Dzięki koledze ze szkoły i sąsiadowi, Jogiemu Ojamo, Sundqvist odkrył zespół Jethro Tull w wieku 12–13 lat. Jethro Tull oraz album zespołu MC5 Kick Out the Jams rozbudziły w nim zainteresowanie muzyką; zaczął zapuszczać długie włosy i porzucił zorganizowaną grę w piłkę nożną.

Wraz z Ojamo produkował domowy magazyn „Virtaset”, który zawieszali na szkolnej tablicy ogłoszeń. Zaczął grać w zespole z Reijo Inną i kolegą z klasy Jarim Malinenem, początkowo grając covery Black Sabbath. Zimą w połowie lat 70. krótko uczył się baletu, ale zrezygnował z niego po doświadczeniu zaburzeń rytmu serca; objawy kardiologiczne ostatecznie zakończyły również jego grę w piłkę. Pod koniec dekady przeprowadził się do centrum Helsinek, pracując w firmie remontowej ojca i jako dozorca we własnym bloku mieszkalnym.

Kariera muzyczna W powstało Leevi and the Leavings. Zespół zadebiutował wydanym w tym samym roku singlem po tym, jak Inna potajemnie wysłał kasety z ich nagraniami do wytwórni Love RecordsSanttu Luoto, Raparperitaivas, Helsinki: Johnny Kniga. ISBN 951-0-29667-8.. Gitarzysta Juha Karastie dołączył do grupy w 1979, a klasyczny skład uformował się w 1987, kiedy perkusistą został Niklas Nylund. Od samego początku Sundqvist sprawował pełną kontrolę twórczą, a publiczność kojarzyła grupę głównie z nim.

Sundqvist pracował również jako producent dla innych wykonawców i tworzył projekt The SilverKäsittämätöntä meteliä – The Silverin jäljillä, Yleisradio, 2015.. Rozpoczął też współpracę tworząc piosenki dla postaci Aarne Tenkanena, wydając serię humorystycznych albumów.

Kariera komika radiowego Przez ponad dekadę Sundqvist prowadził równoległą karierę w radiu. Zaczęło się to pod koniec 1988 od audycji Gösta Sundqvist esittää na antenie Rockradio. Jego najbardziej znany program, Koe-eläinpuisto, był emitowany od września 1993 do 2003Petri Pulliainen, Gösta Sundqvistin Yleisradiolle tekemät ohjelmat lähetysaikoineen.. W sumie wyemitowano około 700 odcinków radiowych komedii artystyTimo Kalevi Forss, Gösta Sundqvist – Leevi and the Leavingsin dynamo, s. 247..

Profil artystyczny Jako twórca, Sundqvist połączył fińskiego rocka z elementami stylu iskelmäSeppo Bruun et al., Jee jee jee: Suomalaisen rockin historia, s. 288.. Inspirował się wieloma gatunkami, w tym brytyjskim folkiem, rockiem progresywnym i muzyką klasyczną, zawsze podkreślając, że dla niego najważniejsza była w utworach melodiaTero Alanko et al., Leevi and the Leavings – Matkamuistoja, s. 7..

Opisywał „krajobraz fińskiej duszy”, czerpiąc z tragikomedii w stylu Antona CzechowaKalle Kinnunen, Tämä vaikea elämä, Image, 2014, s. 69–71.. Sprzeciwiał się odczytywaniu jego piosenek przez pryzmat własnego życiorysu i zazwyczaj nie tłumaczył znaczenia tekstów nawet własnym członkom zespołu.

Życie prywatne i ostatnie lata Artysta przez większość życia mieszkał w Helsinkach, by na ostatnie lata powrócić do rodzinnego Espoo. Ożenił się stosunkowo młodo i miał dwie córki. Jego siostra, Haije Sundqvist, regularnie udzielała się wokalnie w nagraniach zespołu. Gösta był wielkim fanem i taktykiem piłki nożnej – od lat 80. prowadził klub Johanneksen Dynamo, wprowadzając go do drugiej ligi fińskiej. Choć rzadko pił alkohol, od wczesnej młodości był namiętnym palaczem.

Sundqvist zmarł niespodziewanie na zawał mięśnia sercowego w swoim domu 16 sierpnia 2003 roku w wieku 46 lat. Po jego śmierci pozostali muzycy uznali dalsze funkcjonowanie Leevi and the Leavings bez niego za niemożliwe i zakończyli działalność.

Dziedzictwo Jego utwory były wielokrotnie coverowane, m.in. przez zespół PMMP. W 2017 ukazała się jego biografia Gösta Sundqvist – Leevi and the Leavingsin dynamo autorstwa Timo Kaleviego Forssa, a w 2018 Yle Radio Suomi wyemitowało 20-odcinkowe słuchowisko biograficzne poświęcone jego życiuItkisitkö onnesta? Tarina Gösta Sundqvistista, Yleisradio, 16 czerwca 2018..

Przypisy

Bibliografia Tero Alanko et al. (2008). Leevi and the Leavings – Matkamuistoja -kansivihko. Johanna Kustannus. Seppo Bruun et al. (1998). Jee jee jee: Suomalaisen rockin historia. Helsinki: WSOY. ISBN 951-0-22503-7. Timo Kalevi Forss (2017). Gösta Sundqvist – Leevi and the Leavingsin dynamo. Helsinki: Into. ISBN 978-952-264-796-2. Roo Ketvel (1989). Sanoista. Helsinki: Zappa. ISBN 951-8966-00-1. Santtu Luoto (2004). Raparperitaivas. Helsinki: Johnny Kniga. ISBN 951-0-29667-8. Juha Partanen (2006). Cyrano ja hullu koira: Nuoruusvuosia Leevi and the Leavingsin Gösta Sundqvistin kanssa: Muistelma. Espoo: Mediakasvo. ISBN 952-92-0973-8.

Linki zewnętrzne Oficjalna strona zespołu Leevi and the Leavings Yle Elävä arkisto: Tällainen oli Gösta Sundqvist Wywiad z Sundqvistem z 1984 roku w magazynie Soundi Gösta Sundqvist w bazie IMDb (ang.)

Kategoria:Artyści związani z Helsinkami Kategoria:Dziennikarze radiowi Kategoria:Fińscy dziennikarze Kategoria:Fińscy muzycy Kategoria:Fińscy kompozytorzy Kategoria:Fińscy producenci muzyczni Kategoria:Fińscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Komicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Espoo Kategoria:Urodzeni w 1957 Kategoria:Zmarli w 2003