Đorđe Jovanović cyr. Ђорђе Јовановић (ur. 12 kwietnia 1852 w Belgradzie, zm. 28 czerwca 1910 tamże) – serbski rzeźbiarz.
Życiorys thumb|250px|Đorđe Jovanović w młodości Był synem nauczyciela Nikoli i Jovanki, jego rodzina miała korzenie greckie. Uczył się w Pożarevacu, a następnie w Belgradzie, gdzie ukończył szkołę, a następnie wyjechał do Niemiec, gdzie uczył się w szkole snycerskiej. Dzięki wsparciu ministra Stojana Novakovicia otrzymał stypendium państwowe, które umożliwiło mu podjęcie studiów zagranicznych. Studia rozpoczął w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, a następnie w akademii monachijskiej. W 1887 ukończył studia i zamieszkał w Belgradzie, gdzie uczył się pod kierunkiem Henri Chapu i Jeana Antoine Injalberta. W 1889 zdobył wyróżnienie na Wystawie Światowej w Paryżu za rzeźbę Gusle, a w 1900 główną nagrodę na kolejnej Wystawie Światowej za rzeźbę Pomnik Bohaterów Kosowa.
Dorobek twórczy Jovanovicia obejmuje ponad 600 rzeźb. Część z nich uległa zniszczeniu w czasie działań wojennych, ale do dzisiaj można je odnaleźć w parkach i galeriach sztuki w Serbii. Bogatą kolekcję rzeźb artysty, ale także rysunków i obrazów gromadzi muzeum w Smederevie.
Prowadził zajęcia dla studentów Szkoły Sztuk Pięknych w Belgradzie. Od 1919 kierował Stowarzyszeniem Artystów Plastyków, działającym w Belgradzie. Od 1920 był członkiem Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk.
W życiu prywatnym był żonaty (w 1889 poślubił Emmę Victorię Scheitler), miał dwóch synów (Mirko i Branko). Po śmierci Victorii w 1928, Jovanović poślubił Marguerite Robert.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Sadzie Kategoria:Serbscy nauczyciele Kategoria:Serbscy rzeźbiarze Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Sztuk Pięknych w Monachium Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1953