Księstwo chojnowskie () – historyczne piastowskie księstwo dzielnicowe na Dolnym Śląsku.
Księstwo chojnowskie to historyczne księstwo dzielnicowe na Dolnym Śląsku ze stolicą w Chojnowie, rządzone przez Piastów. Wyodrębniło się jako samodzielne księstwo w latach 1396–1420 za panowania m.in. księcia Henryka IX lubińskiego. Powstało w wyniku podziałów terytorialnych księstwa legnicko-brzeskiego. Obecnie obszar księstwa znajduje się w województwie dolnośląskim.
Władcy 1396–1420 – Henryk IX lubiński, syn Henryka VII, 1399–1400 współrządy z Ludwikiem II, od 1400 miał Lubin, Chojnów, Oława 1420–1431 – Rupert II lubiński syn, miał Lubin i Chojnów 1420–1423 – Wacław oławski, brat, z Ludwik III, miał miasta Oława i Niemcza 1420–1441 – Ludwik III lubiński, syn Henryka IX, od 1423 samodzielnie, od 1431 w Lubinie i Chojnowie 1441–1454 – Małgorzata opolska, żona, miała miasto Oławę 1441–1453 – Jan I lubiński, syn, z bratem Henrykiem X Lubin, Chojnów, od 1446 strata Lubina zastawionego ks. głogowskim 1441–1452 – Henryk X chojnowski, brat, współrządy, 1443–1450 w Brzegu, później zastawionego książętom opolskim
thumb|center|Zamek w Chojnowie
Przypisy
Księstwa śląskie Kategoria:Historia Chojnowa