Rewtowicze (, Rautowiczy; , Rewtowiczi) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie zelwieńskim, w sielsowiecie Synkowicze. W 2009 roku liczyła 38 mieszkańców, zaś w 2024 – tylko 14 i przewidywany jest dalszy spadek liczby ludności.
Nazwa Obok urzędowej nazwy Раўтовічы (Rautowiczy) istnieją w języku białoruskim formy oboczne: Рэўтавічы (Reutawiczy) i Раўтавічы (Rautawiczy) . W polskiej literaturze obok toponimu Rewtowicze spotykany jest również zapis Ruwtowicze. W wersji rosyjskojęzycznej (Рувтовичи) forma ta występuje na mapie z 1915 i mapie Armii Czerwonej z lat 30. XX w..
Położenie Rewtowicze leżą na północny wschód od wiosek Platenicze (Czyrwonaje Siało) i Drapowców, na północ od Dzieszkowicz i Jarniewa, nad rzeczką (lewy dopływ Szczary), na południe od Łukonicy oraz na zachód od wsi Bierdowicze.
Historia W XVII miejscowość leżała w powiecie słonimskim województwa nowogródzkiego Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Właścicielem tutejszego majątku, a także , Bajek i , był marszałek słonimski , zaangażowany w konflikt z Aleksandrem Hilarym Połubińskim od 1667 r.
W XIX i na początku XX wieku wieś leżała w Cesarstwie Rosyjskim, w guberni grodzieńskiej, w , w obrębie wołości . Oddzielnie odnotowywane były wieś i majątek ziemski, a nawet wieś, osada i folwark należący do dóbr Synkowicze.
W latach 1921–1939 miejscowość znajdowała się w granicach II Rzeczypospolitej – początkowo w gminie Kostrowicze w powiecie słonimskim, w województwie nowogródzkim. a od 1929 r. w gminie Stara WieśRozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 16 lutego 1929 r. o zmianie granic gmin wiejskich na obszarze powiatu słonimskiego w województwie nowogródzkiem, § 5, . Według spisu powszechnego z 1921 r. Ruwtowicze liczyły 5 domów mieszkalnych i jeden inny – zamieszkany. Liczba mieszkańców wsi wynosiła 38: 20 mężczyzn, 18 kobiet. Rzymskimi katolikami było 7 mieszkańców, a prawosławnymi –31. Pod względem narodowości 26 deklarowało się jako Polacy, a 12 jako Białorusini. Katolicy należeli do parafii św. Michała Archanioła w Łukonicy.
Majątek ziemski Rewtowicze posiadali Pusłowscy – m.in. (1871-1964) – i Hutten-Czapscyw ramach reformy rolnej parcelacji. – m.im. jako właścicielka objęta przymusowym wykupem wymieniona została Maria Leontyna z PusłowskichRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 stycznia 1927 r. o ustaleniu na rok 1927 wykazu imiennego nieruchomości ziemskich, podlegających wykupowi przymusowemu, § 1, 6) h) 179), , siostra Władysława, wdowa po Karolu Hutten-Czapskim, posiadająca dobra Synkowicze I i II, a także Szulaki. Przed II wojną światową był w rękach jej syna, Emeryka Augusta Hutten-Czapskiego.
Po agresji ZSRR na Polskę wieś została włączona do struktur BSRR. W wyniku reform administracyjnych miejscowość podlegała różnym sielsowietom: s. Sieńkowszczyzna, s. Kozłowicze, s. Platenicze (po zmnianie nazwy: s. Czyrwonaje Siało), aż do 24 sierpnia 1981 r., kiedy to została przyporządkowana administracyjnie do sielsowietu Synkowicze.
W okresie tzw. wielkiej wojny ojczyźnianej mieszkańcy doświadczyli okupacji hitlerowskiej i poboru do Armii Czerwonej, zaraz po wyparciu Niemców przez 616 Pułk Strzelców (10 lipca 1944).
W Rewtowiczach urodziła się (1916–2001) – zasłużona lekarka Rosyjskiej FSRR.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wsie w rejonie zelwieńskim