Współczesny standardowy język arabski (MSA) lub Współczesny pisemny język arabski (MWA) – znormalizowana odmiana literackiego języka arabskiego, która rozwinęła się w świecie arabskim pod koniec XIX i początku XX wieku, a w niektórych zastosowaniach także odmiana dialektu języka arabskiego, która zbliża się do standardu pisemnego. MSA jako język jest używany w literaturze, środowisku akademickim, mass mediach oraz prawie i legislacji, choć na ogół nie jest używany jako język ojczysty, podobnie jak współczesna łacina. MSA jest językiem pluricentrycznym, który nauczany jest w całym świecie arabskim w ramach formalnej edukacji, znacznie różniący się od wielu werakularnych odmian języka arabskiego, które są powszechnie używane jako języki ojczyste w tym regionie; są one tylko częśćiowo wzajemnie zrozumiałe zarówno z MSA, jak i między sobą, w zależności od ich bliskości w kontinuum dialektalnym.
Wymowa Współczesny standardowy język arabski pisany arabskimi literami brzmi , al-ʻArabīyah al-Fuṣḥā al-Ḥadīthah. Pisownia ostatniej litery yāʼ różni się w Egipcie, Sudanie, a czasem także w innych regionach, takich jak Jemen. Nazwa pisana jest zawsze z literą , dlatego .
W zależności od regionu, al-ʻArabīyah al-Fuṣḥā al-Ḥadīthah jest inaczej wymawiana: Lewant: [] Hidżaz: [] Wschodnia centralna Arabia: [] Egipt: [] Libia: [] Tunezja: [] Algieria, Maroko: []
Użycie Jak podaje Ethnologue, łącznie językiem współczesnym standardowym arabskim posługuje się 335 milionów osób, a dokładnie 334 765 000. W większości krajów arabskich tylko dobrze wykształcone osoby mają wystarczającą biegłość we współczesnym standardowym języku arabskim. Osoby umiejące czytać i pisać w MSA można spotkać głównie w krajach Ligii Arabskiej, gdzie jest on obowiązkowy w większości szkół. Osoby umiejące czytać i pisać w tym języku, używają go zazwyczaj pasywnie, ponieważ posługują się nim głównie przy czytaniu i pisaniu, a nie mówieniu. W Maroku, Algierii i Tunezji językiem szkolnictwa wyższego w zakresie nauk ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki (STEM) jest francuski, natomiast w regionie Zatoce Perskiej jest to angielski.
+ Kraje, w których znaczna liczba osób posługuje się współczesnym standardowym językiem arabskim (Ethnologue, 28. wydanie, 2025) Nr. Kraj Liczba mówiących 1 35 400 000 (2023) 2 28 900 000 (2023) 3 817 000 (2023) 4 903 000 (2023) 5 103 000 (2023) 6 77 200 000 (2023) 7 1 410 000 (2023) 8 35 100 000 (2023) 9 2 270 000 (2021) 10 1 860 000 (2023) 11 21 300 000 (2023) 12 8 580 000 (2023) 13 2 100 000 (2023) 14 3 730 000 (2023) 15 4 780 000 (2023) 16 6 250 000 (2023) 17 27 300 000 (2023) 18 2 510 000 (2023) 19 2 250 000 (2023) 20 5 070 000 (2023) 21 3 110 000 (2023) 22 27 100 000 (2023) 23 2 900 000 (2023) 24 20 200 000 (2023) 25 9 790 000 (2023) 26 306 000 (2023) 27 3 490 000 (2023)
W kilku raportach wspomniano, że w świecie arabskim użycie współczesnego standardowego języka arabskiego albo stoi w miejscu, albo maleje, zwłaszcza w krajach Zatoki Perskiej, gdzie pracownicy zagraniczni stanowią ponad trzy czwarte populacji, a język angielski stał się lingua franca handlu, mediów i edukacji. Treści w języku arabskim standardowym są również niedostatecznie reprezentowane w Internecie i literaturze.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Język arabski