Okręg bobrujski (, Babrujskaja akruha) – jednostka administracyjna Białoruskiej SRR istniejąca w latach 1924–1930.
Charakterystyka Okręg został utworzony 17 lipca 1924 roku. Jego centrum administracyjne znajdowało się w Borysowie. Liczył 14,5 tys. km² powierzchni i 499,8 tys. mieszkańców (1924). W latach 1924–1927 w jego skład wchodziło 12 rejonów: osipowicki, bobrujski pierwszy, bobrujski drugi, budzki, haradziecki, hłuski, żłobiński, kliczewski, parycki, rohaczowski, świsłocki i streszyński, 3 miasta: Bobrujsk, Rohaczów i Żłobin oraz 4 miasteczka: Osipowicze, Hłusk, Parycze i Streszyn. Rejony zostały podzielone na 145 sielsowietów.
W 1927 roku doszło do szeregu zmian w podzialne administracyjnym okręgu. Dołączono do niego rejony likwidowanego okręgu słuckiego: czyrwonasłabadzki, lubański, słucki, starobiński i starodoroski. Rejony bobrujski pierwszy i bobrujski drugi zostały połączone w jeden rejon bobrujski. Rejony haradziecki i streszyński zostały zlikwidowane. Rejon budzki został przekazany do okręgu homelskiego. 26 lipca 1930 roku okręg orszański został zlikwidowany.
Jednostka administracyjna posiadała swój organ prasowy – okręgową gazetę „Kamunist”.
Przypisy .
Bibliografia
Kategoria:Historia Bobrujska Kategoria:Okręgi Białoruskiej SRR