Bundesgesetz zur Entschädigung für Opfer der nationalsozialistischen Verfolgung (w skrócie Bundesentschädigungsgesetz, BEG, z niem. federalna ustawa o odszkodowaniach) – uchwalona w Niemczech Zachodnich w 1956 r., lecz z mocą wsteczną od 1 października 1953 r. ustawa federalna regulująca kwestię wypłat odszkodowań dla ofiar prześladowań narodowosocjalistycznych.
Odszkodowania przysługiwały za szkody na życiu, zdrowiu i wolności, powstałe w wyniku bezprawia narodowosocjalistycznego, a więc w wyniku prześladowania ze względu na rasę, wyznawaną religię lub światopogląd. Uprawnione do odszkodowań były wyłącznie osoby powiązane terytorialnie z Niemcami.
Zgodnie z § 4 BEG osobie prześladowanej przysługiwało odszkodowanie, między innymi jeśli:
1) 31 grudnia 1952 r. miała miejsce zamieszkania albo miejsce stałego pobytu na terytorium obowiązywania tej ustawy;
2) zmarła przed 31 grudnia 1952 r. i miała miejsce zamieszkania albo miejsce stałego pobytu na terytorium obowiązywania tej ustawy;
3) przed 31 grudnia 1952 r. wyemigrowała, została deportowana lub wydalona i miała miejsce swojego ostatniego zamieszkania albo stałego pobytu na terytorium Rzeszy według stanu z 31 grudnia 1937 r. albo na terytorium Wolnego Miasta Gdańska.
Przyznanie odszkodowań dla obywateli innych państw na podstawie tej ustawy nie było praktycznie możliwe.
Przypisy
Bibliografia Bundesentschädigungsgesetz
Kategoria:Prawo w Niemczech