Kornel Piotr Ratajczak (ur. 22 lutego 1946 w Poznaniu) – polski lekarz weterynarii specjalista chirurgii i anestezjologii weterynaryjnej oraz profesor Katedry Chirurgii Weterynaryjnej Instytutu Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Życiorys Wykształcenie i praca naukowa Urodził się w Poznaniu, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej oraz III Liceum Ogólnokształcącego, w którym w 1964 roku uzyskał świadectwo dojrzałości. W 1970 roku ukończył studia na Wydziale Weterynaryjnym Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu (obecnie Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu).
W tym samym roku rozpoczął pracę w Katedrze i Klinice Chirurgii tejże uczelni. W 1976 roku uzyskał stopień doktora na podstawie dysertacji pt. „Badania nad mechanizmem powstawania przerostu skóry szpary racicowej bydła”. Stopień doktora habilitowanego nauk weterynaryjnych otrzymał w 1989 roku po przedstawieniu rozprawy pt. „Wymiana gazowa i hemodynamika koni znieczulanych halotanem z oddechem spontanicznym i kontrolowanym”. W 1990 roku objął stanowisko docenta, a w 1997 roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu, uzyskując później tytuł profesora tytularnego. Był promotorem trzech przewodów doktorskich. Obecnie jest nauczycielem akademickim na stanowisku profesora zwyczajnego w Katedrze Chirurgii Weterynaryjnej Instytutu Medycyny Weterynaryjnej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.
W latach 1980–1991 odbywał zagraniczne podróże i staże naukowe, m.in. uczestniczył w XIII Kongresie Europejskiego Towarzystwa Chirurgii Weterynaryjnej w Budapeszcie (1980), przebywał na stażu w Lipsku i Berlinie (1986) oraz w Uppsali (1991). Należy do Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii oraz Towarzystwa Historii Medycyny.
Działalność opozycyjna i społeczna W latach 1980 i 1989 pełnił funkcję przewodniczącego koła NSZZ „Solidarność” na wrocławskiej uczelni. Po wprowadzeniu stanu wojennego i delegalizacji związku kontynuował działalność w jego strukturach podziemnych, za co został internowany.
Osiągnięcia naukowe i wynalazczość Jego udokumentowany dorobek naukowy obejmuje 60 pozycji bibliograficznych, w tym 36 oryginalnych artykułów naukowych. Do jego najważniejszych dokonań należą:
Konstrukcja i rejestracja w Urzędzie Patentowym autorskiego urządzenia znieczulającego oraz opracowanie projektu respiratora dla dużych zwierząt, autorstwo podręcznika akademickiego „Anestezjologia weterynaryjna” (wydanego nakładem PWRiL w 1985 roku) oraz zainicjowanie powstania oraz pełnienie funkcji opiekuna muzeum dokumentującego historię zawodu lekarza weterynarii oraz Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu.
Przypisy
Kategoria:Nauczyciele akademiccy Instytutu Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Polscy przedstawiciele nauk weterynaryjnych Kategoria:Polscy lekarze weterynarii Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych