Archiwum Państwowe Obwodu Tarnopolskiego – archiwum gromadzące i przechowujące dokumenty ukraińskich i austriackich, polskich, rosyjskich, radzieckich instytucji administracyjnych, kulturalnych, oświatowych i religijnych obwodu tarnopolskiego.
Historia 1 listopada 1938 roku po włączeniu Zachodniej Ukrainy do Ukraińskiej SRR, rozpoczęło działalność Tarnopolskie Obwodowe Archiwum Państwowe, które zostało umieszczone w pomieszczeniach klasztoru dominikanów w Tarnopolu. 4 grudnia 1939 roku po utworzeniu obwodu tarnopolskiego, archiwum zostało przemianowane na Tarnopolskie Obwodowe Archiwum Historyczne.
W 1941 roku po agresji Niemców na ZSRR, przemianowane na Archiwum Państwowe obwodu tarnopolskiego. Podczas II wojny światowej najcenniejsze dokumenty zostały ewakuowane, ale znaczna ich część pozostała na miejscu, co doprowadziło do nieodwracalnych strat (z 123 zespołów, przetrwało tylko 72). 1 sierpnia 1941 roku obwód tarnopolski został włączony do dystryktu galicyjskiego.
Po wyzwoleniu Tarnopola przez wojska radzieckie działalność archiwum została wznowiona. W 1947 roku ukończono organizację pracy regionalnej służby archiwalnej. W 1958 roku zmieniono nazwę archiwum na Tarnopolskie Państwowe Archiwum Obwodu Tarnopolskiego, a w 1980 roku na Państwowe Archiwum Obwodu Tarnopolskiego.
W listopadzie 2018 roku podpisano umowę z cerkwią greckokatolicką o zwrocie dotychczasowej siedziby. W lutym 2019 roku archiwum zostało przeniesione do nowo wybudowanego budynku.
Dyrektorzy archiwum Bogdan Habariwśkyj (1992–2010) Jurij Humen (2010–2015). Fedir Polański (od 2015).
Przypisy
Kategoria:Archiwa w Ukrainie Kategoria:Tarnopol