mały|Schematyczna mapa tektoniczna Europy. Przebieg aulakogenu środkowej Rosji, w przybliżeniu SW–NE, odpowiada mniej więcej szwowi między Fennoskandią a Sarmacją i Wołgo-Uralią Fennoskandia – kraton, jeden z trzech pierwotnych elementów kratonu wschodnioeuropejskiego.
Konsolidacja Fennoskandii nastąpiła w paleoproterozoiku w wyniku powiększenia się obszaru skorupy kontynentalnej wokół archaicznego kratonu karelskiego, między innymi w trakcie orogenezy swekofeńskiej. Następnie (według innych ujęć równocześnie, ok. 1,93–1,92 Ga) Fennoskandia zderzyła się z połączonymi już kratonami Sarmacji i Wołgo-Uralii, tworząc w ten sposób paleokontynent Baltikę (według innych ujęć Proto-Baltikę).
Szew między Fennoskandią a Sarmacją i Wołgo-Uralią odnowił się w mezo- i neoproterozoiku (ryfeju) w postaci aulakogenu, czyli systemu ryftów, które wytworzyły się na kratonie, nie doprowadzając jednak do jego rozdzielenia na mniejsze.
Tarcza fennoskandzka to odsłonięta część Fennoskandii (Szwecja, Finlandia). Pozostała część Fennoskandii jnależy do platformy wschodnioeuropejskiej, co oznacza, że est przykryta skałami młodszymi (fanerozoicznymi), na przykład w północno-wschodniej Polsce.
Przypisy
Kategoria:Geologia regionalna Europy Kategoria:Prekambr