Włodzimierz Jan Janczyszyn (ur. 20 czerwca 1898 we Lwowie, zm. 1987 w Niles) – kapitan intendent Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Syn Jana i Franciszki z Lachowiczów urodzony 20 czerwca 1898 we Lwowie. Uczęszczał do c. k. Wyższego Gimnazjum z językiem wykładowym polskim w Kołomyi.
5 listopada 1921 jako urzędnik wojskowy w XI randze został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Płock na stanowisko oficera instrukcyjnego. Z dniem 15 listopada 1922 został odkomenderowany na IV kurs przeszkolenia do Centralnej Szkoły Podoficerów Piechoty nr 2 w Grudziądzu. Po ukończeniu kursu pełnił służbę na stanowisku II referenta PKU Płock. Z dniem 1 marca 1924 prezydent RP przemianował go na oficera zawodowego w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 grudnia 1922 i 7. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział kancelaryjny. We wrześniu 1924 został przesunięty w PKU Płock ze stanowiska oficera oficera ewidencyjnego na powiat gostyniński na stanowisko oficera ewidencyjnego na powiat płocki. Z dniem 1 grudnia 1924 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kołomyja na stanowisko oficera ewidencyjnego na powiat kołomyjski. 12 marca 1926, w związku z wprowadzeniem nowej organizacji służby poborowej na stopie pokojowej, został wyznaczony na stanowisko referenta PKU Kołomyja (od 1 października 1927 PKU Kołomyja I). We wrześniu 1930 został przesunięty na stanowisko kierownika II referatu poborowego. Z dniem 1 sierpnia 1932 został przydzielony na czteromiesięczną praktykę u płatnika 49 pułku piechoty w Kołomyi. Po zakończeniu praktyki został przeniesiony do 6 pułku lotniczego we Lwowie na stanowisko płatnika. 12 marca 1933 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 3. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział kancelaryjny. Z dniem 15 sierpnia 1933 został przeniesiony do korpusu oficerów intendentów. W marcu 1939 nadal pełnił służbę w 6 pułku lotniczym na stanowisku oficera gospodarczego. W czasie kampanii wrześniowej przekroczył granicę z Królestwem Rumunii i został internowany na jego terytorium. W 1941 został przekazany niemieckim władzom wojskowym i osadzony w Oflagu VI E Dorsten. 17 września 1942 został przeniesiony do Oflagu VI B Dössel. Zmarł w 1987 w Niles, w stanie Illinois i pochowany na tamtejszym cmentarzu katolickim Maryhill.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 15 kwietnia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jeńcy Oflagu VI B Dössel Kategoria:Jeńcy Oflagu VI E Dorsten Kategoria:Kapitanowie intendenci II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Kołomyją Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 6 Pułku Lotniczego Kategoria:Oficerowie komend uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Maryhill w Niles Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Stanach Zjednoczonych po II wojnie światowej