Kościół Sant’Antonio Vecchio w Trieście (wł. Chiesa della Beata Vergine del Soccorso, pol. kościół Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia) – rzymskokatolicki kościół parafialny w Trieście, położony przy Piazzetta Santa Lucia. Zwyczajowa nazwa Sant’Antonio Vecchio („Święty Antoni Stary”) odróżnia go od kościoła Sant’Antonio Nuovo w dzielnicy Borgo Teresiano.

Historia Według tradycji początki kościoła wiążą się z przybyciem do Triestu około 1226–1229 roku Antoniego Padewskiego i utworzeniem wspólnoty franciszkańskiej poza dawną bramą Porta Cavana. Pierwsza świątynia, poświęcona św. Franciszkowi, miała zostać konsekrowana w 1234 roku. Obecność bractwa św. Franciszka przy klasztorze jest udokumentowana od 1246 roku.

Pierwotny kościół zastąpiono około 1560 roku nową budowlą. Po kolejnych przekształceniach świątynię konsekrował 17 lipca 1774 roku biskup Antonio Ferdinando de Herberstein, nadając jej wezwanie świętych Franciszka i Antoniego. W kościele znajdował się obraz Matki Bożej Wspomożenia, będący kopią dzieła Giovanniego Pietra de Pomisa z kościoła franciszkanów w Grazu. Od obecności tego obrazu wywodzi się późniejsze oficjalne wezwanie świątyni.

Klasztor franciszkanów został zlikwidowany w latach 80. XVIII wieku w ramach reform kościelnych cesarza Józefa II. Opiekę nad kościołem przejęło duchowieństwo diecezjalne, a świątynia została kościołem filialnym parafii Santa Maria Maggiore. W 1813 roku otrzymała chrzcielnicę, natomiast w 1847 roku utworzono przy niej samodzielną parafię Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia.

W latach 1864–1866 kościół rozbudowano według projektu inżyniera Giuseppe Bernardiego, nadając mu zasadniczo obecną formę. Przebudowaną świątynię pobłogosławił 16 lipca 1866 roku biskup Bartolomeo Legat. W późniejszym okresie prowadzono prace konserwatorskie obejmujące między innymi prezbiterium, malowanie wnętrza oraz odnowienie sztukaterii i malowideł stropu.

Nazwa Określenie Sant’Antonio Vecchio pojawiło się po wzniesieniu w XIX wieku kościoła św. Antoniego Cudotwórcy w Borgo Teresiano. Mieszkańcy Triestu zaczęli określać starszą świątynię jako Sant’Antonio Vecchio, a nowszą jako Sant’Antonio Nuovo. Nazwy te weszły do powszechnego użycia, mimo że oficjalne wezwanie starszego kościoła odnosi się do Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia.

Przypisy

Kategoria:Kościoły w Trieście Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Matki Bożej Wspomożenia Wiernych Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego