Neojana pseudosygina – gatunek motyla z rodziny Eupterotidae i podrodziny Janinae, jedyny z monotypowego rodzaju Neojana. Zamieszkuje tropikalną Afrykę.
Taksonomia i ewolucja Pozycja filogenetyczna rodzaju względem rodzajów pokrewnych wg Takano (2026) Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2012 roku przez Thierry'ego Bouyera i Patricka Basquina na łamach „Entomologia Africana” pod nazwą Stenoglene pseudosygina. Miejsce typowe znajduje się przy drodze z Edéi do Douali w kameruńskim Regionie Nadmorskim. W 2026 roku przeniesiony został przez Hitoshiego Takano do nowego, monotypowego rodzaju Neojana na podstawie wyników molekularnej analizy filogenetycznej. Według tychże wyników zajmuje on pozycję siostrzaną dla rodzaju Drepanojana, tworząc z nim klad siostrzany dla rodzaju Artemisana.
Morfologia Motyl średnich rozmiarów; długość skrzydła przedniego u samca wynosi od 27 do 30 mm.
Głowa ma barwę bladobrązową do intensywnie mahoniowej. Podwójnie grzebykowane czułki są porośnięte kremowobiałymi łuskami.
Tułów i tło wierzchu przedniego skrzydła są beżowe do intensywnie mahoniowego, tło wierzchu skrzydła tylnego beżowe do brązowego, tła spodów skrzydeł bladobrązowe lub beżowe, a strzępiny w obu parach ciemnobrązowe. Skrzydło przednie jest podługowato-trójkątne z zakrzywioną krawędzią zewnętrzną, tylne zaś jajowate z zewnętrzną krawędzią równomiernie łukowato zakrzywioną ku lekko wystającemu kątowi tylnemu. W użyłkowaniu przedniego skrzydła występuje wspólny trzonek dla czwartej i piątej gałęzi żyłki radialnej. Przepaski na jego wierzchu są ciemnobrązowe do szarobrązowych; zaśrodkowa i przedkrawędziowa są zakrzywione i tworzą parę szewronów lub półksiężyców zetkniętych wzdłuż drugiej gałęzi żyłki medialnej. Wzdłuż zewnętrznej krawędzi przepaski przykrawędziowej występują łatki srebrnoszarych łusek, w części przedniej (kostalnej) skrzydła rozproszone jaśniejsze łuski, a w częściach przedwierzchołkowej i przedkońcowej nieregularnie rozmieszczone łatki łusek srebrnoszarych. Tylne skrzydło ma na wierzchu przepaski zaśrodkową i przedkrawędziową delikatnie zakrzywione i nieco dowewnętrznie zgięte kątowo przy tylnej krawędzi. Wzdłuż tylnej krawędzi występują rozproszone srebrnoszare łuski. Na spodach skrzydeł przepaski są słabiej wyrażone.
Odwłok ma barwę tułowia. Samcze genitalia cechują się szerokim tegumenem, kątowo zgiętymi i całkowicie oddzielonymi wypustkami pośrodkowymi, unkusem ze zredukowaną częścią środkową i parą zaokrąglonych na szczycie wyrostków bocznych, wąskim, U-kształtnym winkulum, krótkim i zaokrąglonym na wierzchołku sakusem, półwalcowatą i w zarysie trapezowatą jukstą z nieco trójzębną częścią odsiebną oraz szeroko-trójkątną walwą podzieloną na wydłużoną, na szczycie pazurkowatą i rozdwojoną część kostalną oraz dwukrotnie szerszą część sakularną zwieńczoną wyrostkiem o ściętym wierzchołku. Wyprostowany edeagus ma zaokrąglone cekum i trochę drobnych guzków w wezyce.
Ekologia i występowanie Owad afrotropikalny, znany z Kamerunu, Gabonu i wschodniego Konga. Zasiedla równikowe lasy deszczowe.
Przypisy
Kategoria:Eupterotidae Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2012 roku