Interzone – brytyjskie czasopismo literackie, wydawane od 1982, specjalizujące się w publikowaniu prozy fabularnej i publicystyki z zakresu fantastyki naukowej oraz fantasy.

Od 2023 jest wydawane przez polskie wydawnictwo MYY Press z siedzibą we Wrocławiu, a jego redaktorem naczelnym jest Gareth Jelley.

Historia Czasopismo założone zostało w 1982 przez grupę entuzjastów, w skład której wchodzili: , , Alan Dorey, , , Graham Jones, Roz Kaveney oraz Simon Ounsley. Początkowo wydawane jako kolektyw, z czasem redakcja uległa zmianom – m.in. od numeru 13 (jesień 1985) funkcję redaktorów pełnili wyłącznie Simon Ounsley i David Pringle, a od numeru 25 (wrzesień/październik 1988) jedynym redaktorem i wydawcą został David Pringle. W 2004 redakcję przejął Andy Cox, a czasopismo zaczęło być wydawane przez TTA Press. Od 2023 „Interzone” jest publikowane przez MYY Press, a funkcję redaktora naczelnego pełni Gareth Jelley.

„Interzone” szybko stało się jednym z najważniejszych brytyjskich czasopism poświęconych fantastyce naukowej, kontynuując tradycję takich tytułów jak „” i „”. Mimo stosunkowo niskiego nakładu (w porównaniu do standardów amerykańskich) zyskało uznanie m.in. w głosowaniu na Nagrodę Hugo w kategorii „najlepszy magazyn półprofesjonalny”.

Początkowo czasopismo publikowało głównie pesymistyczne opowiadania, nawiązujące do klimatu „New Worlds” i nowej fali brytyjskiej fantastyki naukowej. Z czasem wykształciło jednak własny, charakterystyczny styl. Od numeru 13 (jesień 1985) regularnie prowadził kolumnę recenzji filmowych, a od numeru 16 (lato 1986) John Clute został stałym recenzentem książek. W kolejnych latach rozbudowano dział publicystyki, dodając drugą kolumnę recenzji książkowych autorstwa Paula J. McAuleya (od numeru 23, wiosna 1988) oraz recenzje Mary Gentle (1991–1993) i Chrisa Gilmore’a (do 2001).

W 2020 redaktor naczelny Andy Cox ogłosił przerwę w wydawaniu czasopisma, a w 2021 poinformował, że numer 289 (listopad/grudzień 2020) będzie ostatnim wydanym pod jego redakcją. Plany przekazania czasopisma wydawnictwu PS Publishing nie powiodły się, i Cox pozostał na stanowisku, kontynuując wydawanie „Interzone” w formie podwójnych numerów. W lipcu 2022 ogłoszono, że czasopismo zostało sprzedane polskiemu wydawnictwu MYY Press, prowadzonemu przez Garetha Jelley’a, który został nowym redaktorem naczelnym. Od numeru 294 (styczeń 2023) czasopismo wróciło do regularnej publikacji, przyjmując mniejszy format (ok. 127 × 178 mm) i zachowując tradycyjne działy.

Rola w brytyjskiej fantastyce naukowej „Interzone” odegrało kluczową rolę w odrodzeniu brytyjskiej fantastyki naukowej, stając się platformą dla młodych autorów, takich jak Stephen Baxter, , , Peter F. Hamilton, Alastair Reynolds, Charles Stross i Liz Williams. Obok nich w czasopiśmie publikowali również uznani pisarze, m.in. Brian W. Aldiss, J.G. Ballard, M. John Harrison, Gwyneth Jones i Ian Watson. Wśród międzynarodowych autorów znaleźli się m.in. Greg Egan (Australia), Geoff Ryman (Kanada) oraz (Irlandia).

Czasopismo przyczyniło się do powstania drugiej nowej fali brytyjskiej fantastyki naukowej, zwłaszcza dzięki serii artykułów redakcyjnych Davida Pringle’a z lat 1984–1985, w których zachęcał autorów do tworzenia bardziej radykalnej hard science fiction, łączącej realistyczne prognozy społeczne i technologiczne.

Format i częstotliwość wydawania „Interzone” zadebiutowało wiosną 1982 w formacie A4, zszywane i numerowane ciągłe. Od numeru 41 (listopad 1990) drukowane było na papierze kredowym. Początkowo ukazywało się kwartalnie (do numeru 24, lato 1988), następnie co dwa miesiące (do numeru 34, marzec/kwiecień 1990), a od kwietnia 2003 – miesięcznie, z wyjątkiem połączonego numeru czerwiec/lipiec 2002. Od 2004 powróciło do wydawania co dwa miesiące. W 2012 format czasopisma został zmniejszony do standardowego rozmiaru (240 × 170 mm), dopasowując się do swojego siostrzanego czasopisma „”.

W 2020 ukazał się numer 289 (listopad/grudzień), po którym nastąpiła przerwa w wydawaniu. Publikację wznowiono w 2023 z numerem 294 (styczeń), wprowadzając nowy format oraz nowego wydawcę, MYY Press. Od października 2023 czasopismo jest wydawane wyłącznie w formie cyfrowej.

Nagrody i osiągnięcia W 1995 „Interzone” zdobyło nagrodę Hugo w kategorii „najlepszy magazyn półprofesjonalny”, a w 1998 – British Fantasy Award w kategorii „małych wydawnictw”. W 2005 czasopismo osiągnęło kamień milowy, wydając 200. numer, a w lipcu/sierpniu 2009, z 223. numerem, pobiło rekord „New Worlds” jako najdłużej wydawane brytyjskie czasopismo fantastyczno-naukowe.

Antologie i dodatkowe publikacje Z czasopismem związana jest seria antologii, w tym pięć tomów wydanych w latach 1985–1991, redagowanych przez Davida Pringle’a we współpracy z Johnem Clute’em, Colinem Greenlandem, Simonem Ounsleyem i Lee Montgomerie. W 1997 ukazała się antologia The Best of Interzone, a w 2001 The Ant-Men of Tibet and Other Stories, obie redagowane przez Pringle’a.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Oficjalna strona „Interzone” Archiwalne numery „Interzone”

Kategoria:Brytyjskie czasopisma fantastyczne Kategoria:Brytyjskie czasopisma literackie Kategoria:Czasopisma wydawane od 1982 Kategoria:Czasopisma internetowe Kategoria:Laureaci Nagrody Hugo