Litania pokory – katolicka modlitwa w intencji obdarzenia wiernego cnotą pokory. Jak każda litania, jest to forma modlitwy błagalnej z powtarzaną odpowiedzią. Nie jest używana podczas publicznych nabożeństw liturgicznych w Kościele katolickim, lecz w prywatnych nabożeństwach i dewocjach wiernych.

Historia i autorstwo Autorstwo litanii powszechnie przypisuje się kardynałowi Rafaelowi Merry del Val (1865–1930), sekretarzowi stanu Stolicy Apostolskiej za pontyfikatu papieża Piusa X. C. S. Lewis przypisał jej kompozycję kardynałowi w liście do ks. Giovanniego Calabrii z marca 1948 roku. Zgodnie z tradycją kardynał miał odmawiać tę modlitwę po każdej odprawionej mszy świętej. Rozpowszechnienie tej atrybucji nastąpiło w dużej mierze za sprawą o. Charlesa Belmonte, który włączył litanię do zbioru Handbook of Prayers (1986), opisując ją początkowo jako „przypisywaną”, co późniejsi kopiści uprościli do „autorstwa kard. Merry del Val”.

W rzeczywistości podobna modlitwa zatytułowana „Litania o uproszenie świętej pokory” (ang. Litany to Obtain Holy Humility) została opublikowana wcześniej, bo już w 1867 roku przez anonimowego duchownego katolickiego („A R.C. Clergyman”). Wersja bardzo zbliżona do przypisywanej kardynałowi ukazała się także w 1880 roku jako modlitwa „przetłumaczona z języka francuskiego z wydania piątego”. Jej faktyczny pierwotny autor pozostaje nieznany.

Ukraińska wersja litanii, przypisywana rosyjskiemu duchownemu prawosławnemu Aleksandrowi Mieniowi, pojawia się w dwóch modlitewnikach: Mołytownyk dla rodyny (Modlitewnik dla rodziny) wydanym we Lwowie w 2010 roku przez wydawnictwo Apriori oraz Mołytownyk wydanym w Kijowie w 2017 roku przez wydawnictwo Duch i Litera.

Tekst litanii

Poniżej znajduje się najpopularniejsza polska wersja modlitwy (wersja przypisywana kard. Rafaelowi Merry del Val):

O Jezu cichy i pokornego serca, uczyń serce me według Serca Twego.

Od mojej własnej woli – wybaw mnie, Panie. Od pragnienia bycia szanowanym – wybaw mnie, Panie. Od pragnienia bycia kochanym – wybaw mnie, Panie. Od pragnienia bycia wychwalanym – wybaw mnie, Panie. Od pragnienia zaszczytów – wybaw mnie, Panie. Od pragnienia podziwu i uwielbień – wybaw mnie, Panie. Od pragnienia bycia wyróżnianym – wybaw mnie, Jezu. Od pragnienia bycia proszonym o radę – wybaw mnie, Panie. Od pragnienia bycia akceptowanym – wybaw mnie, Panie. Od pragnienia bycia zrozumianym – wybaw mnie, Panie. Od pragnienia bycia odwiedzanym – wybaw mnie, Panie. Od lęku przed upokorzeniem – wybaw mnie, Panie. Od lęku przed wzgardą – wybaw mnie, Panie. Od lęku przed odtrącaniem – wybaw mnie, Panie. Od lęku przed oszczerstwami – wybaw mnie, Panie. Od lęku przed popadnięciem w zapomnienie – wybaw mnie, Panie. Od lęku przed wyśmianiem – wybaw mnie, Panie. Od lęku przed podejrzeniami – wybaw mnie, Panie. Od lęku przed obelgami – wybaw mnie, Panie. Od lęku przed opuszczeniem – wybaw mnie, Panie. Od lęku przed odrzuceniem – wybaw mnie, Panie. Aby inni byli kochani bardziej niż ja – Panie, udziel mi łaski, bym tego pragnął. Aby inni byli cenieni bardziej niż ja – Panie, udziel mi łaski, bym tego pragnął. Aby w opinii świata inni rośli, a ja się umniejszał – Panie, udziel mi łaski, bym tego pragnął. Aby inni byli chwaleni, a ja bym był zapomniany – Panie, udziel mi łaski, bym tego pragnął. Aby inni z pożytkiem służyli, a ja bym był odsuwany na bok – Panie, udziel mi łaski, bym tego pragnął. Aby inni byli wyróżniani we wszystkim – Panie, udziel mi łaski, bym tego pragnął. Aby inni byli bardziej święci ode mnie, bylebym został święty na miarę moich możliwości – Panie, udziel mi łaski, bym tego pragnął. Gdy będę nieznany i ubogi – Panie, pragnę się tym cieszyć. Gdy będę pozbawiony naturalnych doskonałości ciała i umysłu – Panie, pragnę się tym cieszyć. Jeśliby o mnie nie myślano – Panie, pragnę się tym cieszyć. Jeśliby zlecano mi najniższe posługi – Panie, pragnę się tym cieszyć. Jeśliby nawet nie raczono się mną posługiwać – Panie, pragnę się tym cieszyć. Jeśliby nigdy nie pytano mnie o zdanie – Panie, pragnę się tym cieszyć. Jeśliby zostawiono mnie na ostatnim miejscu – Panie, pragnę się tym cieszyć. Jeśliby nigdy nie prawiono mi komplementów – Panie, pragnę się tym cieszyć. Jeśliby mnie ganiono w porę i nie w porę – Panie, pragnę się tym cieszyć. O Jezu cichy i pokornego serca, uczyń serce me według Serca Twego.

Amen.

Zobacz też Modlitwa Litania Pokora Rafael Merry del Val Aleksandr Mień

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Litanie