Günther Schwantes (ur. 15 października 1881 w Kołobrzegu, zm. 11 sierpnia 1942 w Klisinie) – niemiecki wojskowy w stopniu generała porucznika, szef Abwehry, starosta powiatu prudnickiego.

Życiorys Syn sędziego. W październiku 1899 został kadetem w Królewskiej Armii Pruskiej. Został przydzielony do 5 Pułku Artylerii Polowej. 18 sierpnia 1900 awansowany na stopień chorążego, a 18 maja 1901 (po ukończeniu szkoły wojskowej) na podporucznika. 1 października 1904 został mianowany adiutantem oddziału kawalerii 5 Pułku Artylerii Polowej.

Od 1 października 1908 uczęszczał do Pruskiej Akademii Wojennej w Berlinie. Uzyskał awans na stopień porucznika. Do służby w swoim pułku powrócił w 1911. 22 marca 1912 oddelegowany do Sztabu Generalnego.

Służył w Armii Cesarstwa Niemieckiego podczas I wojny światowej. Był ranny, za co otrzymał Czarną Odznakę za Rany.

W maju 1919 kapitan Schwantes został przeniesiony do Reichswehry. Od 1 października 1919 był przydzielony do Heeresfriko. W połowie lutego 1921 przydzielono go do 7 Pułku Kawalerii, a 25 sierpnia 1922 do 11 Pułku Kawalerii. Od września 1923 był w sztabie generalnym 2 Dywizji Kawalerii we Wrocławiu. Od września 1925 pracował w Ministerstwie Reichswehry (Reichswehrministerium).

Służył w Abwehrze od 1926. W latach 1927–1929 był jej szefem. 1 lutego 1928 awansowany na stopień podpułkownika. Od 1 lutego 1930 dowodził 11 Pułkiem Kawalerii w Prudniku. 1 stycznia 1931 został awansowany na pułkownika, a 1 października 1933 na generała majora, pozostając dowódcą 11 Pułku Kawalerii. 30 listopada 1933 został zwolniony z czynnej służby w Reichswehrze. Mieszkał w Prudniku. W latach 1933–1937 pełnił funkcję starosty powiatu prudnickiego.

W styczniu 1935 dołączył do SS jako Obersturmbannführer. 1 października 1936 rozpoczął służbę w Wehrmachcie. Został dowódcą Heeresdienststelle 4 w Świdnicy. W 1938 awansowany na stopień generała porucznika. W czasie inwazji na Polskę dowodził 19 Dywizją Piechoty. Brał udział w bitwie nad Bzurą, w obronie Boernerowa i w boju pod Emilianowem. Dowodzona przez niego 19 Dywizja Piechoty pierwszego dnia wojny dopuściła się pacyfikacji wsi Zimnowoda i Parzymiechy.

1 lutego 1940 Otto von Knobelsdorff zastąpił go na stanowisku dowódcy 19 Dywizji Piechoty. Schwantes odszedł ze służby. Zamieszkał w pałacu w Klisinie na ziemi prudnickiej. Zmarł 11 sierpnia 1942 i został pochowany na cmentarzu św. Rocha w Klisinku.

Odznaczenia Krzyż Żelazny I Klasy Krzyż Żelazny II Klasy Order Domowy Hohenzollernów z Mieczami Czarna Odznaka za Rany Odznaka za Służbę Wojskową Order Zasługi Wojskowej z Mieczami Order Fryderyka z Mieczami

Przypisy

Kategoria:Członkowie SS Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Ludzie urodzeni w Kołobrzegu Kategoria:Ludzie związani z Prudnikiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Fryderyka (Wirtembergia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Hohenzollernów Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Wojskowej (Bawaria) Kategoria:Oficerowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Oficerowie Reichswehry Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona niemiecka) Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1942