Automobilklub Śląski we Wrocławiu (1901) (niem. Schlesischer Automobil-Club) – niemiecki automobilklub działający we Wrocławiu i na obszarze Śląska w pierwszej połowie XX wieku. Został założony 7 czerwca 1901 roku. Należał do regionalnych klubów zrzeszonych w organizacji funkcjonującej kolejno pod nazwami Deutscher Automobil-Club, Kaiserlicher Automobil-Club i .
Organizacji nie należy utożsamiać z polskim Automobilklubem Śląskim, utworzonym w 1924 roku w Katowicach.
Historia Automobilklub Śląski powstał we Wrocławiu 7 czerwca 1901 roku, w początkowym okresie rozwoju automobilizmu na terenie Cesarstwa Niemieckiego. Organizacja zrzeszała właścicieli samochodów oraz osoby zaangażowane w rozwój motoryzacji i sportów samochodowych na Śląsku.
Klub funkcjonował jako regionalna organizacja związana z utworzonym w 1899 roku w Berlinie Deutscher Automobil-Club. Po objęciu patronatu nad związkiem przez cesarza Wilhelma II organizacja centralna przyjęła w 1905 roku nazwę Kaiserlicher Automobil-Club. Po upadku monarchii w Niemczech została w 1918 roku przemianowana na Automobilclub von Deutschland.
Protektorką Automobilklubu Śląskiego była Charlotta Hohenzollern, córka cesarza Fryderyka III, siostra Wilhelma II i żona księcia Bernarda III z Saksonii-Meiningen. Do członków założycieli i honorowych należał , pruski oficer, śląski właściciel ziemski i działacz sportowy.
Pierwszym prezesem klubu był Jan Henryk XV Hochberg książę von Pless, właściciel dóbr pszczyńskich. W późniejszym okresie funkcję przewodniczącego sprawował Edwin Henckel von Donnersmarck, właściciel ziemski i właściciel kopalń na Górnym Śląsku, deputowany do Pruskiej Izby Reprezentantów.
Organizacja Siedziba Automobilklubu Śląskiego znajdowała się we Wrocławiu. Według wykazu niemieckich organizacji automobilowych opublikowanego w 1910 roku sekretariat klubu mieścił się przy Tauentzienstraße 13, obecnej ulicy Tadeusza Kościuszki. Spotkania członków odbywały się regularnie w czwartki.
W 1910 roku prezesem klubu był wrocławski browarnik i właściciel uzdrowiska w Polanicy-Zdroju Georg Haase. Sekretarzem był Hermann von Posadowsky-Wehner, skarbnikiem Robert Syring, a zastępcą skarbnika Paul Beckmann, związany z wrocławską fabryką samochodów Otto Beckmann & Co.
Do członków honorowych organizacji należeli m.in. wielki książę Wilhelm Ernest z Saksonii-Weimaru-Eisenach, książę Joachim Albrecht Hohenzollern, książę Wiktor II Amadeusz von Ratibor, Jan Henryk XV Hochberg książę von Pless i Archambauld Anatole de Talleyrand-Périgord.
Działalność Działalność Automobilklubu Śląskiego we Wrocławiu obejmowała reprezentowanie interesów właścicieli samochodów, popularyzację automobilizmu oraz organizowanie wydarzeń związanych z ruchem samochodowym. Klub uczestniczył w strukturach rozwijającego się niemieckiego ruchu automobilowego, skupiającego regionalne i lokalne stowarzyszenia automobilistów.
Organizacja działała również po zakończeniu I wojny światowej, już jako jeden z regionalnych klubów Automobilclub von Deutschland. Nie ustalono jednoznacznie daty zakończenia jej samodzielnej działalności. W latach 30. XX wieku niemieckie organizacje automobilowe zostały poddane procesowi ujednolicania organizacyjnego przez władze III Rzeszy, a działalność związana z motoryzacją została podporządkowana Narodowosocjalistycznemu Korpusowi Motorowemu.
Przypisy
Kategoria:Automobilkluby Kategoria:Organizacje we Wrocławiu Kategoria:Historia Wrocławia Kategoria:Organizacje założone w 1901