Wielozarodnikowiec szwedzki (Sistotremastrum suecicum Litsch. ex J. Erikss.) – gatunek grzybów z klasy pieczarniaków (Agaricomycetes).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Sistrostremastrum, Sistotremastraceae, Sistotremastrales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 1958 r. Viktor Litschauer John Eriksson na drewnie iglastym w Szwecji. Wskazali holotyp. Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 1999 r.
Morfologia Owocniki Rozpostarte, gładkie, przyrośnięte, pojedyncze lub rozproszone w postaci małych płatów, białe lub kremowe, eksykaty z czasem przebarwiają się na ilasty lub jasnożółty kolor. W stanie świeżym są skórzaste i ciągłe, okazy na gołym drewnie po wysuszeniu z reguły pękają podłużnie, a często również poprzecznie na małe kwadraty lub nieregularne kawałki. Brak zróżnicowanego brzegu. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny; strzępki o szerokości 2–3 µm, ze sprzążkami, o cienkich lub lekko pogrubionych ścianach, rzadko tworzące subikulum lub pasma równoległych strzępek. Brak wyraźnego rozróżnienia między strzępkami subhymenium i tramy. Podstawki 16–21 × 4–6 µm, maczugowato-rurkowate, często nieco zwężone, o lekko pogrubionych ścianach, zwykle z 6, rzadziej 4 sterygmami i sprzążką bazalną. Po uwolnieniu zarodników podstawki często pozostają rozszerzone, a tylko ich górna część jest zapadnięta. Zarodniki 4,5–6 × 1,5–2 µm, wąskoelipsoidalne, cienkościenne.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Podano jego stanowiska także w Polsce.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny rozwijający się na martwym drewnie. Owocniki tworzy od kwietnia do listopada. Występuje głównie na drewnie drzew iglastych, zwłaszcza sosny (Pinus), ale czasami także na świerku (Picea), nieliczne okazy znajdywano na drewnie jałowca (Juniperus) i drewnie liściastym. Dawniej, gdy na wsiach pospolite były drewniane ogrodzenia, był jednym z gatunków, które można było regularnie widywać na starych, mniej lub bardziej powalonych płotach. Preferuje dość otwarte stanowiska, a także dobrze rośnie na dość suchych. Często występuje razem z Xenasmatella filicina, Phlebia cretacea i Aleurodiscus lividocaeruleus.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Sistotremastrales