mały|Ks. Halina Radacz na ambonie warszawskiego kościoła Świętej Trójcy (7 V 2022). Duchowna ubrana jest w czarną togę z befką oraz albę śląską Alba śląska (łac. alba Silesiana), rzadziej komża cieszyńska – element stroju liturgicznego w części wspólnot Kościoła ewangelicko-augsburskiego (w tym niektórych w Polsce), rodzaj komży.
Opis, użycie i pochodzenie Alba śląska ma formę obszernego białego stroju bez rękawów, z koronkami, kończącego się około pół metra nad ziemią. Albę śląską zakłada się na czarną togę pastorską.
Szczegółowe reguły, rządzące użyciem alby śląskiej, były różne w zależności od okresów i regionów. Nie używa się jej w Wielki Piątek, kiedy na znak żałoby obowiązuje kolor czarny (strojem liturgicznym jest sama czarna toga), choć czasami zakładano ją w tym dniu na sam obrzęd komunii. W połowie XX wieku niektóre wspólnoty zrezygnowały z użycia alby śląskiej w Adwencie i czasie pasyjnym.
Alba śląska pochodzi od średniowiecznej rokiety bez rękawów. Na Śląsku Cieszyńskim, w Czechach i na Słowacji używa się jej nieprzerwanie od czasów Reformacji. Inne wspólnoty luterańskie używają albo tylko czarnej togi, albo alby w formie podobnej do rzymskiej, albo (w Skandynawii do dziś, w Polsce do XVIII w.) szat liturgicznych podobnych do rzymskich (ornat).
Przypisy
Kategoria:Liturgia luterańska Kategoria:Protestanckie stroje liturgiczne