Zębośluzek niebieskawy, śluzaczek niebieskawy (Stypella subhyalina (A. Pearson) P. Roberts) – gatunek grzybów z rzędu uszakowców (Auriculariales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Stypella, Incertae sedis, Auriculariales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1928 r. Arthur Anselm Pearson, nadając mu nazwę Sebacina subhyalina. W 1998 r. Peter Roberts przeniósł go do rodzaju Stypella. Pozostałe synonimy: Myxarium subhyalinum (A. Pearson) D.A. Reid 1970 Sebacina sublilacina G.W. Martin 1934 Exidiopsis sublilacina (G.W. Martin) Ervin 1957 Myxarium vernicosum Hauerslev 1993 W 1977 r. Władysław Wojewoda nadał polską nazwę śluzaczek niebieskawy, w 2003 r. zmienił ją na zębośluzek niebieskawy.
Morfologia Owocniki Tworzą cienką, przyrośniętą, woskowo-żelatynową, niebieskoszarą powłokę z licznymi małymi wapiennymi inkluzjami. Na przekroju owocnik ma grubość do 70 μm i składa się z gęstego, ziarnistego subikulum złożonego z bardzo niewyraźnych, silnie zżelatynizowanych wąskich strzępek, które leżą równolegle do podłoża w części podstawnej, ale stopniowo wyginają się ku górze i dają początek hymenium. Cechy mikroskopowe Hymenium zbudowane z pojedynczej warstwy podstawek, dendrohyfid i cystyd ma grubość od 8 do 20 μm. Dendrohyfidy mają średnicę 2–2,5 μm, są cienkościenne, hialinowe, często kręte i nierozgałęzione lub lekko rozgałęzione na wierzchołku. Cystydy bardzo liczne, 24–60 × 3,5–5,2 μm, cienkościenne, hialinowe, lancetowate, zwężające się stopniowo ku ostremu, lub rzadziej tępemu, wierzchołkowi i wystające na długość do 30 μm nad hymenium. Podstawki składają się z kulistej, krzyżowo podzielonej główki, 8–10 × 6,5–8 μm i komórki trzonowej o długości do 16 μm ze sprzążką. Epibazydia o długości do 8 μm. Bazydiospory (5,75–) 6,2–8 × (3,5–) 3,75–4 μm, cienkościenne, hialinowe, eliptyczne, czasami bocznie wklęsłe i kiełkujące przez powtarzanie.
Występowanie i siedlisko W 2003 r. Władysław Wojewoda przytoczył 5 stanowisk tego gatunku w Polsce, w późniejszych latach podano następne.
Nadrzewny saprotrof występujący w lasach na leżącym na ziemi drewnie drzew liściastych, zwłaszcza grabów i buków.
Przypisy
Kategoria:Uszakowce Kategoria:Mykobiota Polski