Rezerwat Kintriszi (, Kintriszis sachelmcipo nakrdzali) – rezerwat przyrody w południowo-zachodniej Gruzji, w Adżarii, na obszarze gminy Kobuleti. Leży w dolinie rzeki Kintriszi, na północno-zachodnich stokach Gór Mescheckich. Został utworzony w 1959 roku w celu ochrony reliktowych lasów kolchidzkich oraz endemicznych gatunków roślin i zwierząt. Jego powierzchnia wynosi 3108 ha.
Historia i status ochronny Rezerwat Kintriszi powołano w 1959 roku dla zachowania charakterystycznych dla zachodniego Kaukazu reliktowych zbiorowisk leśnych oraz bogatej flory i fauny o dużym udziale gatunków endemicznych.
W 2007 roku na terenach sąsiadujących z rezerwatem utworzono Obszar Chronionego Krajobrazu Kintriszi. W wyniku zmiany kategorii ochrony w 2018 roku obszar ten został przekształcony w Park Narodowy Kintriszi. Rezerwat zachował odrębny status ochronny. Obecnie administracja Obszarów Chronionych Kintriszi zarządza dwoma jednostkami: Rezerwatem Kintriszi o powierzchni 3108 ha oraz Parkiem Narodowym Kintriszi o powierzchni 10 406 ha. Łącznie zajmują one 13 514 ha.
Położenie Rezerwat znajduje się w górskiej części gminy Kobuleti, w dolinie Kintriszi i jej dopływów. Obszary Chronione Kintriszi rozciągają się w przybliżeniu od 300 do 2500 m n.p.m., obejmując głęboko wcięte doliny rzeczne, zalesione stoki i wysokogórskie partie Gór Mescheckich.
Najważniejszym ciekiem jest Kintriszi, której dolina wraz z niewielkimi dopływami i wąwozami stanowi główną oś krajobrazową obszaru chronionego. W rejonie rezerwatu znajdują się również górskie potoki uchodzące do Kintriszi, w tym Maghalachewisghele, wypływający z północno-zachodnich stoków Gór Mescheckich i uchodzący do Kintriszi w pobliżu wsi Chino.
Przyroda Około 80% powierzchni Obszarów Chronionych Kintriszi pokrywają lasy. Są to przede wszystkim zbiorowiska należące do lasów kolchidzkich, charakteryzujące się znacznym udziałem reliktowych i endemicznych gatunków roślin.
W podszycie występują typowe dla Kolchidy zimozielone krzewy i paprocie. Do charakterystycznych roślin należą m.in. różanecznik pontyjski, różanecznik kaukaski, borówki, laurowiśnia oraz różne gatunki azalii. Dendroflora Obszarów Chronionych Kintriszi obejmuje ponad 100 gatunków roślin drzewiastych i krzewiastych.
Duże zróżnicowanie wysokościowe sprzyja wykształceniu piętrowości roślinnej. W niższych położeniach dominują lasy liściaste typu kolchidzkiego, wyżej pojawiają się lasy bukowe i mieszane, natomiast w najwyższych częściach występują zbiorowiska subalpejskie i alpejskie.
W rejonie Kintriszi zachowały się również stare stanowiska cisa pospolitego. Na trasie prowadzącej przez wieś Chino znajdują się skupiska starych cisów, określanych przez administrację obszarów chronionych jako relikty flory trzeciorzędowej.
Światowe dziedzictwo UNESCO Rezerwat Kintriszi wraz z sąsiednimi terenami Parku Narodowego Kintriszi wchodzi w skład jednego z komponentów seryjnego obiektu Kolchidzkie lasy deszczowe i mokradła, wpisanego w 2021 roku na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Obiekt obejmuje siedem części położonych wzdłuż wschodniego wybrzeża Morza Czarnego; komponent Kintrishi–Mtirala obejmuje górskie lasy kolchidzkie rozciągające się od około 250 do ponad 2500 m n.p.m..
Komponent Kintrishi–Mtirala ma powierzchnię 20 150 ha i strefę buforową o powierzchni 9140 ha. Chroni przede wszystkim dobrze zachowane, wilgotne lasy kolchidzkie o wysokim udziale gatunków reliktowych i endemicznych.
Turystyka Ze względu na ścisły charakter ochrony ruch turystyczny koncentruje się przede wszystkim w części należącej obecnie do Parku Narodowego Kintriszi i na trasach udostępnionych przez administrację Obszarów Chronionych Kintriszi. Jedną z głównych tras jest szlak prowadzący przez Chino do jeziora Tbikeli, przebiegający m.in. w pobliżu starych stanowisk cisa. Trasa ma około 37 km długości i jest przewidziana jako dwudniowa.
Drugą udostępnioną trasą jest krótki szlak do kamiennego mostu Królowej Tamary w dolinie Kintriszi. Prowadzi on od zabytkowego mostu w miejscowości Cchemwani w kierunku cerkwi św. Jerzego i stanowisk bukszpanu.
Przypisy
Kategoria:Ochrona przyrody w Gruzji Kategoria:Geografia Adżarii Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Gruzji