Caribas anna – gatunek motyla z rodziny Apatelodidae, jedyny z monotypowego rodzaju Caribas.
Taksonomia i ewolucja Kladogram Apatelodidae wg Orlandina i innych (2024) Gatunek ten opisał po raz pierwszy William Schaus w 1905 roku na łamach „Proceedings of the United States National Museum” pod nazwą Olceclostera anna. Jako miejsce typowe wskazano Omai w Gujanie. W 1929 roku przeniesiony został przez Maxa W.K. Draudta do rodzaju Apatelodes. W 2024 roku Elton Orlandin, Mônica Piovesan i Eduardo Carneiro na podstawie wyników molekularno-morfologicznej analizy filogenetycznej wyodrębnili dla niego nowy, monotypowy rodzaj Caribas. Nazwa rodzajowa pochodzi od języków karibi – rodzimej grupy języków z Ameryki Centralnej i Południowej.
Według wyników wspomnianej analizy Orlandina i innych z 2024 roku omawiany takson zajmuje pozycję siostrzaną dla rodzaju Pantelodes, tworząc z nim klad siostrzany dla Mocambo. Z kolei te trzy rodzaje formują klad siostrzany dla rodzaju Arotros.
Morfologia W przypadku holotypu rozpiętość skrzydeł wynosi 36 mm.
Głowa ma rudobrązowe czoło i głaszczki.
Tułów jest liliowoszary. Skrzydło przednie jest trójkątne z wklęśnięciem na zewnętrznej krawędzi pomiędzy szczytem a końcem drugiej gałęzi żyłki medialnej. Jego użyłkowanie charakteryzuje się obecnością czterech gałęzi sektora radialnego. Wierzch tego skrzydła jest szaraworóżowy czy liliowoszary z ciemnym maźnięciem przed środkiem brzegu przedniego, czarną kropką w końcu komórki, słabo zaznaczoną, ciemną, półksiężycowatą linią zaśrodkową, ciemną kropką pośrodku krawędzi tylnej, wąsko zabrązowioną krawędzią zewnętrzną i dwiema przezroczystymi kropkami w okolicy przedwierzchołkowej – jedną między czwartą gałęzią sektora radialnego a pierwszą gałęzią żyłki medialnej, drugą zaś między gałęziami pierwszą i drugą żyłki medialnej. Spód tego skrzydła jest brązowawy ze słabo zaznaczoną, ciemniejszą linią zaśrodkową. Skrzydło tylne z wierzchu jest brązowe, od spodu zaś ubarwione jednakowo jak spód skrzydła przedniego.
Kolorystyka odwłoka jest jasnobrązowa. Samcze genitalia cechują się tarczowatym, na całej powierzchni zesklerotyzowanym tegumenem, płytkim wklęśnięciem na szczycie niezmodyfikowanego unkusa, niewykształconymi wyrostkami towarzyszącymi, gnatosem w formie dwóch dużych, pokrytych drobnymi kolcami płytek równoległych tegumenowi oraz nieco dłuższą od tegumenu, krótką i wąską walwą o zesklerotyzowanym sakulusie. Sam edeagus jest krótki, o wezyce zaopatrzonej w niewielkie ciernie. Samica ma ósme tergum odwłoka wykształcone w postaci jajowatej płytki łączącej się z przednimi ramionami płytki antewaginalnej. Przydatki przednie i tylne są cienkie, walcowate z nieco szpatułkowatym szczytem i jednakowo długie. Torebkę kopulacyjną cechuje jajowaty, pozbawiony znamienia korpus oraz helisowaty przewód z dwoma pasmami sklerotyzacji przez całą długość, jednym grzbietowym i drugim brzusznym. Grzbietobrzusznie wydłużona brodawka odbytowa jest błoniasta, wygraniczona rejonem zesklerotyzowanego oskórka.
Rozprzestrzenienie Owad neotropikalny, południowoamerykański, znany z Gujany, Gujany Francuskiej, Ekwadoru, Peru, Boliwii i Brazylii.
Przypisy
Kategoria:Apatelodidae Kategoria:Motyle Boliwii Kategoria:Motyle Brazylii Kategoria:Motyle Ekwadoru Kategoria:Motyle Gujany Kategoria:Motyle Gujany Francuskiej Kategoria:Motyle Peru Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1905 roku