LuFisto, właściwie Genevieve Goulet (ur. 15 lutego 1980 w Sorel) – kanadyjska wrestlerka i promotorka wrestlingu. W ringu występowała w latach 1997–2024, specjalizując się w walkach typu hardcore oraz pojedynkach kobiet przeciwko mężczyznom. Jej działalność na niezależnej scenie wrestlingowej była związana z przełamywaniem barier dla kobiet w wrestlingu i rozwojem kobiecych organizacji w Ameryce Północnej.
W 2006 roku została pierwszą kobietą, która zdobyła mistrzostwo organizacji . Później zdobywała także najważniejsze tytuły takich organizacji jak , (WSU) i .
Kariera wrestlerska Początki kariery (1997–2003) Goulet zainteresowała się wrestlingiem już jako nastolatka, a szczególny wpływ wywarły na nią walki kobiet w Japonii oraz rywalizacja i Bull Nakano. W 1997 roku rozpoczęła treningi w nowo otwartej szkole wrestlingu w rodzinnym Sorel. Zadebiutowała w czerwcu tego samego roku jako Lucifer. Później występowała także pod pseudonimami Lucy Fer, Luscious Lucy i Precious Lucy.
W Quebecu było niewiele wrestlerek, więc Goulet zaczęła regularnie walczyć przeciwko mężczyznom. Odrzucała propozycje ograniczenia jej występów do roli menedżerki lub . Nalegała, by występować jako pełnoprawna zawodniczka. W 1999 roku pod pseudonimem Precious Lucy zdobyła ICW Provincial Championship, stając się pierwszą kobietą, która wywalczyła to mistrzostwo.
Na początku XXI wieku występowała w organizacji Hardcore Wrestling Federation w Ontario, gdzie dostała przydomek „First Lady of Hardcore”, ponieważ brała udział w brutalnych walkach przeciwko mężczyznom. W 2002 roku planowany pojedynek LuFisto przeciwko mężczyźnie doprowadził do interwencji Komisji Sportowej Ontario, która powołała się na przepis zabraniający kobietom i mężczyznom wspólnego udziału w sportach walki. Goulet złożyła skargę do , argumentując, że regulacja dyskryminuje ją ze względu na płeć. Postępowanie trwało kilka lat, aż w 2006 roku wrestling został wyłączony spod regulacji prowincjonalnej komisji sportowej. Dzięki temu kobiety mogły od tej pory występować w galach wrestlingu Ontario przeciwko dowolnym przeciwnikom.
W czasie ograniczenia występów w Ontario Goulet zaczęła częściej walczyć za granicą. W 2003 roku występowała w Meksyku, a następnie wyjechała do Japonii, gdzie trenowała i walczyła dla organizacji AtoZ. Właśnie w Japonii przyjęła pseudonim LuFisto, którego używała przez resztę kariery.
Combat Zone Wrestling (2006–2008) 15 kwietnia 2006 roku LuFisto zadebiutowała w organizacji (CZW). 12 sierpnia wzięła udział w wieloosobowej walce typu All Out War Cage. W jej trakcie niespodziewanie zwróciła się przeciwko własnemu partnerowi z drużyny, ówczesnemu mistrzowi Kevinowi Steenowi, którego przypięła i tym samym przejęła jego pas . Została w ten sposób pierwszą kobietą, która zdobyła to mistrzostwo. Jej panowanie trwało 149 dni i zakończyło się na początku 2007 roku, gdy z powodu doznania przez nią urazu kręgosłupa mistrzostwo zostało zwakowane.
W grudniu 2006 roku LuFisto wystąpiła w walce Cage of Death, zostając pierwszą kobietą uczestniczącą w tym rodzaju głównej walki . W styczniu 2007 roku zawiesiła karierę z powodu uszkodzenia dwóch kręgów. Do regularnych występów wróciła we wrześniu. 27 października wygrała turniej Queen of the Death Matches organizacji , pokonując w finale . W 2008 roku została pierwszą kobietą uczestniczącą w turnieju organizacji CZW i dotarła w nim do półfinału.
Różne organizacje (2008–2019) mały|alt=LuFisto w stroju wrestlerskim|LuFisto w 2009 roku Równolegle z występami w walkach typu Hardcore match LuFisto regularnie rywalizowała w organizacjach kobiecych, takich jak , , i . We wrześniu 2009 roku na pierwszej gali pokonała . 23 października 2010 roku wygrała turniej o zwakowane mistrzostwo , pokonując w półfinale , a w finale . Jej pierwsze panowanie trwało 350 dni.
W kwietniu 2010 roku LuFisto przeżyła udar mózgu, jednak jeszcze w tym samym roku wróciła do walk. 8 grudnia 2012 roku pokonała mistrza Simona Martela i zdobyła NSPW Championship, główne mistrzostwo kanadyjskiej organizacji North Shore Pro Wrestling. Posiadała ten tytuł przez 126 dni.
10 maja 2014 roku LuFisto pokonała Athenę w walce o mistrzostwo i zdobyła tytuł. Jej panowanie trwało 364 dni, a zakończyło się 9 maja 2015 roku po przegranej walce przeciwko Cherry Bomb. 4 kwietnia 2015 roku po raz drugi zdobyła mistrzostwo , pokonując Courtney Rush i w walce typu Triple Threat match.
13 stycznia 2017 roku na gali SHINE 40 pokonała Allysin Kay i Mercedes Martinez w walce typu Triple Threat match o zwakowany i zdobyła mistrzostwo. Posiadała tytuł przez 529 dni, skutecznie broniąc go m.in. przeciwko Ivelisse, Mercedes Martinez i Su Yung. W czerwcu 2018 roku zwakowała mistrzostwo ze względu na konieczność operacji medycznej.
Późna kariera i zakończenie występów (2019–2024) W lutym 2019 roku LuFisto poinformowała, że ze względu na wieloletnie uszkodzenia prawego kolana zamierza zakończyć karierę w tym samym roku. Po rehabilitacji i zmianach stylu życia wycofała jednak tę decyzję i kontynuowała występy. W październiku 2019 roku wygrała turniej niemieckiej organizacji .
W 2020 roku, w ramach dyskusji wywołanej ruchem , LuFisto publicznie opowiadała się za większym bezpieczeństwem kobiet w wrestlingu, reagowaniem promotorów na zgłoszenia nadużyć i większą obecnością kobiet w rolach zakulisowych. Podkreślała przy tym, że kobiety powinny być traktowane w wrestlingu jako zawodniczki, a zgłaszanie niewłaściwego zachowania nie powinno prowadzić do utraty angaży.
22 stycznia 2022 roku LuFisto została wprowadzona do jako pierwsza kobieta w historii tej galerii sław. W marcu tego samego roku została również pierwszą kobietą dopuszczoną do turnieju organizacji i dotarła do półfinału.
W listopadzie 2023 roku LuFisto ogłosiła utworzenie organizacji wrestlingowej Women's Wrestling Syndicate przeznaczonej dla kobiet, w której wszystkie funkcje – od wrestlerek po personel – miały być obsadzane przez kobiety. 30 marca 2024 roku stoczyła ostatnie walki i zakończyła karierę ringową z powodu nagromadzonych urazów. Po zakończeniu występów pozostała związana z wrestlingiem jako promotorka.
Mistrzostwa i osiągnięcia alt=LuFisto i Kalamity z pasami mistrzowskimi|mały|LuFisto (z lewej) z pasem POP Women's Championship oraz (z prawej) z pasem w 2012 roku Association de Lutte Feminine ALF Championship – 1 raz Atomic Championship Wrestling ACW Heavyweight Championship – 1 raz
– 1 raz – 2019 Great North Wrestling GNW Women's Championship – 1 raz
– 1 raz
– 1 raz Jonquiere Championship Wrestling JCW Tag Team Championship – 1 raz, z Kath Von Goth La Lutte C Vrai LLCV Championship – 1 raz
LLF Extremo Championship – 1 raz Lucha Promotora Original Pro-Lucha POP Women's Championship
– 2 razy North Shore Pro Wrestling NSPW Championship – 1 raz Rogue Women Warriors Rogue Women Warriors Championship – 1 raz
– 1 raz
– 1 raz
2019 Inne – 2022 Queen of the Death Matches – 2007
Przypisy
Kategoria:Kanadyjscy wrestlerzy Kategoria:Promotorzy wrestlingu Kategoria:Urodzeni w 1980